First Love | James Patterson & Emily Raymond

lipca 27, 2018

First Love | James Patterson & Emily Raymond

Axi ma po prostu dość bycia miłą dziewczyną z sąsiedztwa i postanawia w końcu wyjechać, tak jak przed laty zrobiła to jej matka. Jako towarzysza podróży po Stanach Zjednoczonych nie potrafi sobie wyobrazić nikogo innego, prócz jej najlepszego przyjaciela, do którego skrycie wzdycha. Dziewczyna już wszystko zaplanowała, jakie miasta chce odwiedzić, jak się tam dostać... Ale Robinson ani myśli trzymać się planu. Zamienia zwykłą wycieczkę w niecodzienną przygodę, pełną nieoczekiwanych zwrotów i spontanicznych pomysłów. Dziewczyna po raz pierwszy w życiu łamie wszystkie zasady, jednak ich zabawa szybko wymyka się spod kontroli. Na ich drodze stanie wiele przeciwności losu, w tym jedna, na którą nie maja wpływu.

"Niesamowite, że to, co piękne, bywa tak ulotne."

First love to gratka dla wszystkich fanów Johna Greena i jego Gwiazd. Napisana podobnym językiem, lekka, lecz wzruszająca opowieść o życiu i śmierci, pierwszej miłości oraz złamanych sercach, której podstawy czytelnik znajduje w życiu samego Jamesa Pattersona. Takie historie jak ta zawsze wywołują we mnie łzy, a to sprawia, że je uwielbiam. Mimo nagromadzonego smutku, zamykając książkę, uśmiechnęłam się z melancholią. Bardzo urocza, trochę przewidywalna, ale wciąż można dać się jej ponieść. Uważam również, że to idealna pozycja na lato!

Książka jest napisana w taki sposób, że naprawdę poznajemy tylko Alexandrę i Robinsona, ale to nie czyni tej historii mniej złożoną czy ekscytującą. Przed rozpoczęciem podróży Axi jest dobrą dziewczyną z nudnego miasta, nigdy nie rezygnuje z dobrych ocen i zawsze robi to, czego się od niej oczekuje. Jedynym, czego pragnie to ucieczka od szarej rzeczywistości i trudnej sytuacji rodzinnej. Teraz, kiedy wreszcie czuje się wolna, zaczyna cieszyć się życiem tu i teraz i radykalnie zmienia swój sposób myślenia. Jest też jedną z tych postaci, które korzystają z szerokiego słownictwa i rzucają cytatami. Robinson jest poszukiwaczem przygód od samego początku, porzucił szkołę i robi tylko te rzeczy, które kocha. Ukradnij motocykl, aby rozpocząć podróż - nie ma sprawy! Śpij pod gołym niebem - jeszcze lepiej! Chce cieszyć się życiem, tak długo, jak tylko może. Odniosłam wrażenie, że jest nieco wyidealizowany i niewiarygodny, ale mimo to bardzo go polubiłam.

Tylko spójrzcie na tę książkę! Zakochałam się w okładce już od pierwszego wejrzenia, a gdy zobaczyłam, że jest pełna zdjęć, wiedziałam, że muszę ją mieć. Dzięki fotografiom obecnym na prawie każdej stronie, historia ożywa i nabiera autentyczności. Każde z nich odnosi się do treści i idealnie pasuje do opisanych wydarzeń.

First Love zaczęłam w południe i skończyłam ją jeszcze tego samego dnia wieczorem. Początek nie zapowiadał niczego wybitnego, ale koniec końców książka okazała się być tak pełna emocji. To historia, która pokazuje, że życie ma dla nas wiele pozytywnych, ale także negatywnych niespodzianek. Carpe Diem nabiera tutaj zupełnie nowego znaczenia, każdy powinien cieszyć się życiem, jakby każdy dzień był jego ostatnim. James Patterson i Emely Raymond zdołali sprawić, że zaczęłam zadawać sobie wiele pytań: czy naprawdę chcę tak postępować, czy nie ma czegoś, co powinnam poprawić? Na pewno nie zapomnę tej poruszającej historii przez długi czas. Jeśli macie ochotę na młodzieńcze love story, skłaniające do refleksji i wyróżniające się na tle innych młodzieżówek, to polecam właśnie tę książkę. Każdemu bez względu na wiek.

"Jeśli ta podróż okaże się błędem, będzie to najpiękniejszy błąd, jaki kiedykolwiek popełniliśmy."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Feeria Young.

Read more »

Friendzone | Sandra Nowaczyk [Book Tour u Książkowy Świat]

listopada 22, 2017

Friendzone | Sandra Nowaczyk [Book Tour u Książkowy Świat]

Premiera: 05.07.17
Ilość stron: 408
Wydawnictwo: Feeria Young

Tatum i Griffin znają się od dziecka. Każde ich wspomnienie jest wspólne i nic nigdy nie było w stanie zniszczyć ich przyjaźni. Byli nierozłączni, przeżyli razem wszystkie trudne i szczęśliwe momenty ze swojego życia i tak miało być na zawsze. Jak to mówią "nigdy nie mów nigdy". Jeden wspólny taniec na balu maskowym raz na zawsze wszystko zmieni. Obudzi lawinę uczuć i sprzecznych emocji, a w ich relacji zacznie zgrzytać. Jak połączyć przyjaźń i miłość, skoro tylko jedno z nich jest możliwe? Tym bardziej, że oboje tkwią w szczęśliwych związkach...

"Mówią, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. Ale ja jestem gotowa wchodzić do niej raz za razem, brodzić po kostki w lodowatej wodzie. Tonąć w emocjach, wspomnieniach i pragnieniach. Igrać z ogniem i sprawdzać, jak długo mogłabym trzymać głowę pod wodą (...)."

Na samym początku chciałabym podziękować Michalinie z bloga Książkowy Świat, która zorganizowała Book Tour i dzięki której miałam okazję przeczytać tę książkę. To nieznane mi dotąd uczucie czytania jakiejś pozycji, a przy tym uśmiechania się do notatek na marginesach innych osób było dla mnie nowe i wiem, że na pewno muszę to jeszcze powtórzyć. Słowa, które czytałam, a z którymi - zwykle - się zgadzałam sprawiały, że nie tylko poczułam jedność z innymi czytelnikami, ale też spojrzałam na pewne rzeczy w książce z innego punktu widzenia, co pozwoliło mi dojrzeć zarówno minusy, jak i plusy. Miło też wiedzieć, że istnieje tak wiele osób, których dusza przypomina moją i wszyscy chcielibyśmy podkreślić ten sam cytat, aż już nie starczy miejsca.

Byłam bardzo ciekawa debiutu polskiej autorki młodego pokolenia, tym bardziej, że przeczytałam mnóstwo pozytywnych opinii. Nikt jednak nie wspomniał o minusach tej książki, przez co nastawiłam się na coś lepszego niż dostałam. Książka nie jest zła, absolutnie, szczególnie biorąc pod uwagę wiek pisarki i jej już obecny talent, który należy trochę doszlifować. Muszę też przyznać, że porównanie Sandry Nowaczyk do Estelle Maskame okazało się całkiem trafne, bo chwilami czułam się, jakbym czytała serię Dimily.

Czasami czuję się jakby wspieranie polskich autorów było moją pracą, którą uwielbiam wykonywać. A za każdym razem, gdy autor pozytywnie mnie zaskakuje, to tak, jakbym dostała właśnie awans. Myślę, że nadzieja tkwi w młodych autorach, których nikt jeszcze nie odnalazł, takich którzy czekają na odpowiedni moment lub w tych niepewnych swojego talentu, którzy jeszcze się nie pokazali. Mam nadzieję, że niedługo to zrobią, a wydawnictwa zaczną ich doceniać, tak jak Wydawnictwo Feeria dało szansę Sandrze.

Autorka ma lekkie i płynne pióro, a to sprawia, że książkę czytało mi się szybko i przyjemnie. Miałam wręcz wrażenie, że mogła to być książka zagranicznego autora, bowiem kreatywne pisanie to na pewno jest jej mocna strona. Niestety w treści pojawiło mnóstwo długich, jak na moje oko, zbędnych opisów, które mnie nudziły i założę się, że bez nich książka byłaby prawie o połowę krótsza. Pamiętam, że zaczynając czytanie pomyślałam "ale super, w końcu trafiłam na nieirytujących bohaterów". Jak to mówią, nie chwal dnia przed zachodem słońca. Nie ja jedna zauważyłam, że postaci z czasem stawały się coraz bardziej niezdecydowane i egoistyczne, a pewne wydarzenia mocno naciągane. Friendzone z założenia opowiada o miłości, ale miałam wrażenia, że jest jej tu raczej niewiele, a jej nagłe wybuchy biorą się znikąd, po czym wracamy do punktu wyjścia.

Najbardziej podobało mi się przedstawienie portretu przyjaźni i obalenie stereotypów - każdych, nie tylko tych dotyczących jej samej. Historia opowiada o tym, by nie oceniać książki po okładce, o relacjach międzyludzkich, pomiędzy przyjaciółmi, bliskimi. Pierwszy z motywów mocno mnie poruszył. Przyjaźń, choć w jej obrazie często pojawiały się jakieś niezałatane dziury, okazała się być wyjątkowa, wieczna, czyli taka jak być powinna, którą bohaterowie mogą wspominać. Gdybym ja miała kogoś takiego jak Griffin miał Tatum lub na odwrót, byłabym jedną z najszczęśliwszych osób na świecie.

Jeśli macie ochotę na coś lekkiego, na dwa wieczory, przy kubku herbaty, Frienzone jest idealną książką. Niewymagającą, określającą wartości, chwilami zabawną, pełną pięknych cytatów.

"Upadłam. Boleśnie upadłam, a nie ma osoby, która podałaby mi dłoń."

Read more »

Urok Grace'ów | Laure Eve

sierpnia 12, 2017

Urok Grace'ów | Laure Eve

W tym liceum, ale i także całym mieście rządzi rodzeństwo Grace'ów. Thalia i Fenrin to bliźniacy, Summer ma piętnaście lat i jest w wieku River, głównej bohaterki. Nic nie może stanąć pomiędzy tą trójką, między nimi a światem jest nieprzekraczalna granica. Wszyscy ich znają, a słyną z plotek o czarach. Każdy w szkole chciałby stać się ich przyjacielem, choćby na moment, ale niewielu dostępuje tego zaszczytu.

River jest nowa i samotna. Ma niecodzienne zainteresowania i pociąga ją aura tajemniczości. Ona również marzy o tym, by zostać zauważoną przez Grace'ów. Ona też chciałaby stać się ich częścią.

Nikt nie domyśla się, że River również skrywa mroczny sekret. Co może się wydarzyć w wyniku połączenia takiej osobowości oraz mocy? I jak niszczycielskie się okaże?

Nie wydawało mi się, żeby magia mogła być zła. To zależało od posługującej się nią osoby, nie od samej magii. Była jak nóż. Nieruchomy, dopóki ktoś nie wywrze na nim własnej woli (...). Może służyć do rozcięcia komuś więzów - lub do zabicia go.

Urok Grace'ów to książka, o której czytałam różne opinie. Postanowiłam ją kupić z czystej ciekawości. Gdy widzę wiele tyle samo pozytywnych, co negatywnych zdań, od razu czuję, że muszę sięgnąć po daną pozycję. I tym razem dałam się zwieść swojej ciekawości i pięknej okładce.

Feeria Young jest wydawnictwem, którego książek nie boję się brać w ciemno, bo jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Zdarzało mi się, że niektóre pozycje podobały mi się mniej niż inne, ale nigdy nie natrafiłam na nic, co warte było krytyki. Co do tej książki mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony była wciągająca i bardzo atrakcyjna przez swoją tajemniczość, a z drugiej sprawiało to, że chwilami byłam zmęczona czytaniem. Nie do końca podobało mi się też to, że autorka nie mogła się zdecydować na to, czy te czary rzeczywiście istnieją, czy też nie. Wydaje się, że tak i wszystko się kręci wokół nich, ale chwilami pojawiają się teksty typu "Magia? To ty w nią wierzysz?", "Jakie czary?". Bohaterzy tak do końca nie wiedzieli, co mają myśleć.

Narrację prowadzi River, która do samego końca nie zdradza czytelnikom, o czym tak naprawdę myśli. Wydaje się, że ukrywa dużo więcej niż mówi. Trudno mi ją jednoznacznie ocenić. Wydaje się, że chce się wtopić w tłum, udawać, że Grace'owie nie oddziałują na nią tak jak na innych, by sami najpierw ją zauważyli. Z czasem jednak okazuje się, że gra ona ważniejszą rolę niż całe rodzeństwo razem wzięte. Jest ona dość niezwyczajna. Prawie tak samo jak Grace'owie. Zarówno ona jak i oni skrywa wiele tajemnic, i tak samo czają się za nimi codzienne problemy rodzinne, a nawet egzystencjalne. Żaden z bohaterów mnie nie denerwował, nie zachowywał się dziecinnie, ani nazbyt arogancko, jak to autorzy lubią sobie wplatać do opowieści. Wręcz przeciwnie. Fenrin podbił moje serce i uważam, że było go tam trochę za mało, bo mimo że pojawiał się często, to jednak niewiele się o nim dowiedziałam. 

To, co ludzie demonstrują, wskazuje, jacy chcieliby być. To zaś, co ukrywają, wskazuje, kim naprawdę są.

Nie jest to jakieś niesamowite dzieło, jednak książka ma w sobie coś wyjątkowego, co nie pozwala mi wystawić negatywnej opinii na jej temat, a wręcz z niecierpliwością czekam na kontynuację i jestem ciekawa, co tym razem wymyśli autorka. Długo o nie myślałam i wiem, że gdyby ta książka była serialem, na pewno okazałaby się hitem ze swoją aurą tajemniczości i tysiącem zagadek. Jako dzieło do czytania, a nie oglądania jest to trochę mniej ciekawa perspektywa. Posiada też niewielki wątek miłosny, który niby jest ważny, ale wspomina się o nim zaledwie kilka razy, a ostatecznie okazuje się, że zostaje poprowadzony w najgorszym możliwym kierunku. To nie tak, że był zły, po prostu następuje nagły zwrot akcji, który niszczy nasze dotychczasowe oczekiwania.

"Urok Grace'ów" to niepokojąca opowieść o czarach, za którymi ukrywają się problemy, z którymi zmagają się zwyczajni nastolatkowie. Wydaje mi się, że cała ta historia jest metaforą od prawdziwego życia. Za tajemnicami kryje się więcej niż się dowiadujemy. Żałuję, że autorka zostawiła tak wiele wątków otwartych, ale to sprawia, że wyczekiwanie na kolejną cześć jest nieuniknione. A zakończenie było dla mnie sporym zaskoczeniem, które pozostawiło mnie z milionem pytań. Choć jest parę minusów, są też plusy, takie jak na przykład lekki styl pisania autorki, który sprawia, że nie można się oderwać od książki, która jest ciekawa i intrygująca. 

Mimo kilku negatywów w tej książce, uważam, że warto po nią sięgnąć, choćby po to, by samemu móc ją ocenić. Opowiedziana w niej historia jest wciągająca i jest dopiero początkiem nieźle zapowiadającej się serii. Autorka świetne utrzymuje w niej mroczny klimat. Chcąc nie chcąc, bardzo mnie wciągnęła.

Czasem człowiek potrzebuje wytyczonych granic. Granice mówią mu, że ktoś go kocha.

Read more »

Blisko ciebie | Kasie West

sierpnia 09, 2017

Blisko ciebie | Kasie West

Autumn właśnie miała wyjechać z przyjaciółmi na wyczekiwaną wyprawę zimową poza miasto. Niestety oni wyjeżdżają bez niej. Autumn przez przypadek zostaje zamknięta w bibliotece, w dodatku na cały weekend i nikt nie zauważa jej nieobecności. Pozostaje bez telefonu, ogrzewania i jedzenia, za to z towarzystwem. O Dax'ie niewiele wiadomo poza tym, że ma nieciekawą opinie: bójki i poprawczak. Najbliższe dni Autumn będzie musiała spędzić z chłopakiem, który nie ma ochoty na jej towarzystwo. Choć na początku nie mogą się dogadać, czas sprawia, że otwierają się przed sobą, a między nimi coś zaskakuje. Czy ich znajomość ma szansę przetrwać poza ścianami biblioteki? Szczególnie, że wszystko nagle zaczyna się komplikować...

"Możliwości nigdy nie ranią aż tak jak rzeczywistość. Możliwości są ekscytujące i niezliczone. Rzeczywistość to ostateczność."

To moje trzecie spotkanie z tą autorką i muszę przyznać, że bardzo udane. To najlepsza książka Kasie West i jedna z lepszych, jakie ostatnio czytałam. Byłam do niej pozytywnie nastawiona, mimo że "Chłopak z sąsiedztwa" trochę mnie rozczarował. "Blisko ciebie" przerosło moje oczekiwana i mogę stwierdzić, że mimo jednej potyczki, jest to autorka, której książki można brać w ciemno. Są lekkie, przyjemne, prawdziwe i pełne miłości wymieszanej z przyjaźnią.

Historia wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Byłam podekscytowana tym, że akcja ma się odbywać w bibliotece, no bo, kto by nie chciał zostać w niej zamkniętym? Te sceny rzeczywiście były fajne i pozwoliły nam blisko poznać głównych bohaterów oraz ich tok myślenia. W połowie książki (niestety) zostają z niej wypuszczeni i wtedy bańka mydlana, która otaczała Autumn i Daxa zostaje przebita, wpuszczając do książki świat zewnętrzny.

Na początku myślałam, że przez to akcja zwolni tępa, ale było jeszcze ciekawiej. Z niecierpliwością poznawałam ciąg dalszy historii. Wraz z bohaterką śmiałam się i poznawałam nowe oblicza tej opowieści.

Główni bohaterzy to dwie przeciwne sobie postacie. Autumn jest energiczna, otwarta i rozgadana, Dax natomiast zdystansowany, spokojny, ale dominujący. To mieszanka, którą Kasie idealnie przedstawiła. W tle pojawiają się bohaterowie podobni do tych z reszty jej książek: typ przyjaciela, kawalarza, sceptyk, sentymentalista itd. Większość bohaterów mierzy się z jakimś problemem, który mógłby mieć każdy z nas i to pozwala się z nimi utożsamić, a także sprawia, że stają się autentyczni.

"Wreszcie uświadomiłam sobie, czego chcę, i na tę chwilę miało to słodko-gorzki smak."

"Blisko ciebie" to ciepła i zabawna opowieść o nauce rozumienia własnych uczuć, nieocenianiu ludzi po pozorach, sile przyjaźni, miłości, która nie zawsze musi być prosta oraz akceptacji siebie. W tle tak jak w pozostałych książkach autorki przewija się motyw rodziny i problemy osobiste. To książka godna polecenia, warta każdej minuty i złotówki. Obowiązkowa pozycja, którą musicie poznać!

Read more »

CHŁOPAK Z SĄSIEDZTWA | Kasie West

czerwca 05, 2017

CHŁOPAK Z SĄSIEDZTWA | Kasie West

Jako, że jestem w tyle z trzema recenzjami, postanowiłam przerwać na chwilę czytanie i zabrać się za pisanie. Piątą i ostatnią książką, którą udało mi się przeczytać w maju był "Chłopak z sąsiedztwa" - Kasie West, którą wygrałam dość dawno temu w konkursie na Fan Page'u Wydawnictwa Feeria. Niewiele mam do dodania, skoro ostatni post pojawił się przedwczoraj, chcę Wam więc tym razem przedstawić krótką recenzję tej książki.

Główną bohaterką, jak i narratorką całej opowieści jest Charlie Reynolds. Dziewczyna dorastała bez matki, za to ma ojca policjanta, trzech starszych braci oraz czwartego przybranego, który jest chłopakiem z sąsiedztwa. Jest typową chłopczycą, gra w kosza, nie dba jakoś specjalnie o to, by ubierać się zgodnie z modą i ma gdzieś miłosne zagwozdki. Gdy dostaje kolejny mandat za szybką jazdę, ojciec postanawia wyciągnąć konsekwencję. Charlie musi sama zapłacić mandat, a by to zrobić, musi znaleźć pracę... 

I tak trafia do butiku zjawiskowej i niecodziennej Lindy, a tam przechodzi pewną metamorfozę.

  Z początku, gdy przeczytałam opis i zobaczyłam słowa "butik" i "metamorfoza", od razu pomyślałam, że będzie to typowy scenariusz filmowy - chłopczyca przemienia się w piękną kobietę. Otóż nie! Charlie rzeczywiście się zmienia, ale zmiany dotyczą głównie jej psychiki. Z czasem zaczyna zauważać swoje atuty oraz to, jak świat zewnętrzny ją przyjmuje. Nikt, łącznie z jej braćmi, nie traktuje jej, jak należałoby traktować siostrę. Jest dla nich bardziej jak kolejny brat, a dla Bradena, chłopaka z sąsiedztwa, tylko przyjaciółką i to daje jej się we znaki. Jej codzienność to potyczki zarówno słowne, ale i cielesne ze swoimi braćmi. Wreszcie otwierają jej się oczy na sprawy, które wcześniej w ogóle ją nie obchodziły i nie chodzi tutaj o kosmetyki. Charlie musi radzić sobie z koszmarami, które nawiedzają ją nocą. Z tego powodu uprawia sport bardzo aktywnie, zmęczenie zapewnia jej silny sen. Jednak to nie są zwykłe koszmary, a zwiastuny pewnej tajemnicy rodzinnej, którą dziewczyna zepchnęła w głąb swojego umysłu, niegotowa by ją przyjąć. Podczas bezsennych nocy jej wsparciem jest Braden, z którym rozmawia przez płot w blasku księżyca. Pozwala jej to na otworzenie się i zrzucenie maski, jaką nosi za dnia. Jest tylko pewien problem. Charlie jest skrycie zakochana w swoim najlepszym przyjacielu i za nic w świecie nie może się do tego przyznać...

"Ponieważ to tutaj jest jak sen. Nie musi być prawdziwe. Wydaje się niemal, że unosimy się tuż za granicą świadomości, mogąc mówić wszystko, cokolwiek zechcemy, a rankiem, jak to bywa ze snami, ten stan się powoli rozwiewa.To tak, jakbyś ty spał teraz w swoim łóżku tam na górze, ja zaś w moim, a tę rozmowę toczyła nasza podświadomość."

Tytułowy "chłopak z sąsiedztwa" to postać, o której możnaby napisać charakterystykę. Braden to silny i troskliwy chłopak. Sam wychowywał się z rodziną Charlie, z którą spędził więcej czasu, niż z własną. To sprawia, że są ze sobą tak blisko. Chłopak jednak ma kłopoty w domu, które przekładają się na jego poczucie wartości, a Charlie jako "słaba płeć", o tyle, ile może nią być w jego oczach, pozwala mu czuć się potrzebnym. Jego postać skonstruowana została bez większego wysiłku, to miły chłopiec z poczuciem humoru. Bardzo zwyczajny jak na książkę Young Adults i to sprawia, że moja opinia o niej trochę się zmniejsza. Dla mnie był on tak samo szary jak Charlie. Idea, by stworzyć z niej dziewczynę, która nie pragnie być typową nastolatką wypadła niezbyt przekonująco. Przynajmniej dla mnie.

"(…) zakochanie się w kimś, kto wolał być twoim przyjacielem – należało nazwać torturą, bez dwóch zdań."

Bracia Charlie ratują tę książkę i są moim ulubionym elementem w niej, bowiem nie są tylko tłem w całej akcji, ale wciąż przewijają się między wątkami i jest to ogromny plus. Każdy z nich reprezentuje inną cechę: wrażliwość, siłę i poczucie humoru, a siostra jest ich mieszanką. Każdy z nich jednak ma kilka wspólnych cech: miłość i oddanie wobec rodziny, sport, flirtowanie z każdą napotkaną dziewczyną (choć jeden z nich przebija pod tym względem wszystkich, co rozbawiało mnie do łez) i wymyślanie kolejnych cech, których nie powinien mieć przyszły chłopak Charlie.

"- Hej, chłopaki - powiedziałam. - Nie róbcie z siebie idiotów. To Evan. Evan, ten z gniewną miną to Jerom, ten wyglądający, jakby cierpiał na zaparcie, to Nathan, a ten głupek po prawej to Gage.

Gage się roześmiał.- Jakbyś cierpiał na zaparcie, Nathan? Podobno mieliśmy wyglądać groźnie."

Jeśli szukacie czegoś wybitnego i odmieniającego poglądy na świat, to nie tędy droga. "Chłopak z sąsiedztwa" to lekka lektura, którą pochłania się szybko. Skupia się ona głównie na rodzinie, przyjaźni i miłości, czyli trzech głównych motywach książek obyczajowych. Nie powiem, miałam wobec niej ogromne oczekiwania, bowiem "Chłopak na zastępstwo", poprzednia książka tej autorki, którą czytałam, była dobra jak na młodzieżówkę, a kreacja bohaterów i wydarzenia, w które zostali wrzuceni również mnie zachwyciły, bo zostały świetnie dopasowane. Tutaj tego nie było, przynajmniej mnie one nie powaliły. Książka mnie nie rozczarowała, bo jak to Kasie jak to Kasie West, ma tylko dobre książki, a w dodatku wydana została przez jedno z moich ulubionych wydawnictw polskich, a mianowicie Feerię, co możecie sprawdzić w etykietach. Ich książki tak jak dwóch innych wydawnictw zawsze biorę w ciemno.

Uważam, że jako ekranizacja "Chłopak..." mógłby się okazać całkiem niezły, ale w książce, jak już wspomniałam, ta idea do mnie nie przemówiła. Mimo wszystko nie żałuję, że ją przeczytałam i, jeśli szukacie czegoś "odmóżdżającego" na weekend, to zdecydowanie powinniście po nią sięgnąć. To nie jest typowe romansidło, mimo że wątek miłosny się tutaj pojawia. To lektura na parę godzin, po których poczujecie się odświeżeni. Pośmiejecie się i zrzucicie kilka kalorii razem z bohaterami. Nie mamy tutaj wątków pouczających, moralizatorskich, nie musimy się doszukiwać morałów, bo niczego takiego tutaj nie ma. To miła historia, z którą możemy spędzić trochę czasu jak z ulubionym serialem.

Dzięki tej lekturze możemy stać się na chwilę chłopczycami, gdzie otoczą nas sami faceci, a my nie będziemy musiały przejmować się tym, czy dobrze wyglądamy. Zagramy w kosza, pobiegamy i nawet się nie zmęczymy. Obejrzymy mecz i będzie się zdawało, że znamy wszystkie zasady, a nawet jeśli nie, to wcale nie będzie nam przeszkadzało. Daj się pochłonąć Charlie Reynolds i razem z nią podążaj śladami, które pozwolą jej odkryć rodzinną tajemnicę, zrozumieć siebie i znaleźć miłość.

W "sesji", którą możecie zobaczyć poniżej pomógł mi mój siedmioletni brat, czytelnik już od najmłodszych lat! :D

Read more »