Kusząca pomyłka | Vi Keeland

listopada 03, 2019

Kusząca pomyłka | Vi Keeland

Pierwszego spotkania Rachel i Caine'a nie można zaliczyć do najbardziej udanych. Zaczęło się od tego, że spotkali się w klubie, Rachel nawrzucała mu wszystko, co o nim myśli, uważając, że na to zasłużył. Jak on mógł zranić jej przyjaciółkę? Tylko że... to jednak nie był on. Ups! Kolejnego dnia spotkała go znowu, tyle że okazał się być jej nowym, przystojnym profesorem... A ona jego asystentką. Oczywiście, że musiało jej się to przydarzyć. A teraz relacja może tylko przybrać na sile...

"Jesteś taka pewna siebie, że już postanowiłaś, że złamiesz mi serce. Czy kiedykolwiek pomyślałaś jednak, że być może to ja złamię Twoje?"

"Kuszącą pomyłkę" wiedziałam, że muszę mieć, jak tylko zobaczyłam, że wychodzi coś nowego od Vi Keeland. Ci z Was, którzy są tutaj ze mną od dłuższego czasu, wiedzą, że jestem wielką fanką jej twórczości ze względu na jej lekkie pióro i wciągającą fabułę. Vi tworzy książki proste i pełne wiernej miłości, ale ciekawe i często emocjonujące. Kreacje jej bohaterów choć często są podobne, zawsze wzbudzają we mnie ogromną sympatię i zachwyt. Nie inaczej było właśnie z "Kuszącą Pomyłką". Tym razem autorka skupiła się na wątku zakazanej miłości, jak już wiecie, pomiędzy uczennicą a profesorem. Niby popularny motyw, ale szczerzę przyznaję, że to moja pierwsza pozycja z nim, jaką czytałam, nie licząc "Pułapki uczuć" Colleen Hoover, którą jednak nie można tak do końca do nich zaliczyć.

Caine'a łączy z pozostałymi męskimi bohaterami wykreowanymi przez Vi to, że oczywiście podbił moje serce, nawet jeśli zagrał mi na nerwach parę razy. To chyba jego urok. To powierzchownie "zły chłopiec", ale dojrzały, twardy na zewnątrz, ale nieustannie walczący z poczuciem bezwartościowości i strachem przed tym, co się stanie, gdy doświadczy tego, na co wyraźnie zasługuje, czyli miłości i szczęścia. Rachel jest połączeniem delikatności i siły, które podziwia się damskich bohaterkach. Z ciętym językiem, ale nogami jak z waty dla tego jednego faceta. Jest zadziorna, bezczelna i bystra. Rzuca Caine'owi swego rodzaju wyzwanie, sprawiając, że musi stawić czoła swoim lekom i walczyć o swoje.

Język Vi ma w sobie coś takiego, że zawsze sprawia, że mniej lub bardziej, ale zakochuję się w jej bohaterach, charyzmie, sile i jednoczesnej subtelności historii. Sposób, w jaki jej książki zostają utkane jest niezwykły. Nie są skomplikowane, czy wymagające, ale pozostawiają wiele dla wyobraźni. Podobnie jest z tą pozycją. Autorka zostawia tu i tam pojedyncze poszlaki, za którymi myśli czytelnika mogą podążać i sprawiają, że wydaje mu się, iż są to wskazówki, a tak naprawdę jedynie dążą do pewnego zwrotu akcji. To, co zaczyna się jako niby zwyczajne tabu nauczyciel-uczeń, zmienia się w coś głębszego, romantycznego, pięknego i z pazurem.

Po twiście, jaki autorka nam gwarantuje myślę, że wszystko, co powinno się wiedzieć, należy przeżyć z bohaterami po drodze. Musicie mi zaufać na słowo i dać tej pozornie zwyczajnej, przyjemnej książce szansę, by Was zaskoczyć i poruszyć. Jeśli jesteście fanami romansów, nie pożałujecie.

"To nie jest blizna. To tylko rana, która się zagoiła. Prawdziwe blizny to te, których nie można zobaczyć - i te najtrudniej się goją."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Dziewczyna taka jak ja | Ginger Scott

lipca 11, 2019

Dziewczyna taka jak ja | Ginger Scott

Jednego dnia życie dwojga dzieci zmieniło się bezpowrotnie. Chris uratował życie Joss, a potem zniknął, w tym czasie również jej rodzina się rozpadła. Osiem lat później Josselyn poznała nowego ucznia w swojej szkole, który przedstawił się jako Wes, ale dziewczyna rozpoznała w jego oczach Christophera. Wrócił, by ponownie ją uratować, kiedy tego potrzebowała, po czym znów odszedł, tak jakby żadne więcej niebezpieczeństwo nie miało jej więcej grozić. Wszyscy zupełnie poddali się w jego sprawie, tylko nie ona. Joss jest bardziej niż kiedykolwiek zdeterminowana, aby go znaleźć, nieważne dokąd się udał.

"Zahartowałam się, bo mój samotny chłopiec nie chciał do mnie wrócić. Obdarzyłam go przyjaźnią. Podarowałam mu swoje serce - każdy kawałek siebie. To nie wystarczyło, aby chciał wrócić do domu."

"Dziewczyna taka jak ty" to książka, która sprawi, że będziesz i płakać, i się śmiać. Jest to kontynuacja "Chłopaka takiego jak ty", który zostawił nas z wieloma pytaniami bez odpowiedzi. Nie zdziwi Was więc pewnie fakt, że czekałam z niecierpliwością, aż będę mogła dowiedzieć się, co dalej. W książce występują paranormalne aspekty, które były zupełnie nieoczekiwane, ale te nadprzyrodzone motywy pewnie spodobają się miłośnikom wątków fantastycznych i im podobnych. Zostały one wprowadzone z rozwagą i nie psują lektury. Dla tych czytelników, którzy za nimi nie przepadają, Ginger Scott nadal zapewnia dobrą kontynuację poprzedniego tomu, rozwijając problemy, z którymi nasi bohaterowie wcześniej musieli sobie wcześniej radzić.

Joss pod jednym względem się nie zmienia, wciąż pozostaje upartą i rozmyślną dziewczyną, którą czytelnicy poznali w pierwszej części. Ma niezmierzoną siłę, która nie tylko popycha ją do osiągania celów, ale również sprawia, że pokonuje liczne przeszkody na swojej drodze, których autorka stawia naprawdę wiele w tym tomie. Postać Wes'a ulega znacznemu rozwojowi, gdy ujawniają się jego nieznane dotąd atrybuty. Obie postacie muszą zmagać się z wieloma przeciwnościami losu, w wyniku czego dorastają, stają się silniejsi oraz zbliżają się do siebie jako para. Każdy charakter w książce, nawet te drugoplanowe ewoluują i uczą się radzić sobie z własnymi problemami, co jest fascynujące do obserwowania, szczególnie, przypominając sobie wydarzenia wcześniejszego tomu. 

Ta historia pełna jest niepokoju i trzyma czytelników w napięciu. Zostałam dosłownie wrzucona do opowieści i przytrzymana w oczekiwaniu, aby dowiedzieć się, jak to wszystko się dalej rozegra. Zdarzają miejsca w książce, które są dość powolne, ale ogólne tempo fabuły jest bardzo dobre i zapewnia wiele wrażeń. Podobnie jak w przypadku poprzedniej części, "Dziewczyna taka jak ja" jest dobrze napisana, fabuła intrygująca, a postaci... Przyjaciele i rodzina Joss wciąż są niesamowici i bardzo zdeterminowani, aby pomóc jej znaleźć wszystkie odpowiedzi, których szuka. Motyw romantyczny nie jest pierwszoplanowy, a jednak przeszył moje serce.

Jest to rodzaj książki, która pozostaje w twojej głowie nawet po jej przeczytaniu, która będzie gonić twoje myśli i prowokować twój umysł do myślenia. Dla mnie było to doświadczenie wypełnione bólem i błędami z odpowiadającymi im lekcjami. Mimo że super-naturalne aspekty powieści nie zostały zapowiedziane i właściwie chyba wolałam historię bez nich, zupełnie mi one nie przeszkadzały. To wciąż jest zabawna lektura, która zaskakuje, a koniec zostawił mnie z pozytywnym rodzajem niedosytu. Pożerałam ją, nawet gdy chciałam delektować się każdą chwilą. Wiele z nich uderzyło mnie emocjonalnie i kilka razy powstrzymywałam łzy. Wielokrotnie łamała mi serce, a jednak zawsze składała je z powrotem. Polecam fanom gatunków Young i New Adult!

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Pokusa Erin | Elizabeth O'Roark

lipca 06, 2019

Pokusa Erin | Elizabeth O'Roark

Erin i Brendan są jak ogień i woda, dzieli ich wszystko, a łączy ich nienawiść. Erin jest zaręczona z najlepszym przyjacielem Brendana z dzieciństwa, Robem. Mogłoby się wydawać, że ma doskonałe życie - świetny domem, dobrą pracę i narzeczony, który jest bezpiecznym schronieniem, ale kiedy patrzysz dalej, nic nie idzie dobrze. Brendan jest kobieciarzem, desperacko uciekającym od miłości. Niestety Erin będzie na niego skazana, gdy Rob pozwala mu zamieszkać w ich domku nad basenem i nagle kobieta zaczyna sobie uświadamiać, że wszystko jest bardziej skomplikowane. Może ona i Brendan wcale dotąd się nie znali, a nie wszystko jest tym, na co wygląda. Czy uda im się przezwyciężyć nienawiść na rzecz czegoś piękniejszego?

"Nie martw się, Erin. Ja też tylko udaję, że cię nienawidzę."

Erin i Brendan po raz pierwszy zostali wprowadzeni do fabuły już w pierwszym tomie: "Przebudzeniu Olivii". Erin była koleżanką z drużyny Olivii, a Brendan młodszym bratem Willa. Ta historia rozgrywa się kilka lat później. "Pokusa Erin" nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia jak "Przebudzenie Olivii", które wciągnęło mnie od pierwszej strony i nie wypuściło, aż do ostatniej, ale po raz kolejny muszę oddać autorce to, że ma niezwykłe pióro. Potrafi manipulować emocjami czytelnika i budzić w nich niepokój, ekscytację i ciekawość w jednym. Obie jej pozycje dotąd przeze mnie czytane, pewnie będę już zawsze dobrze wspominać i chętnie sięgać po kolejne.

Rob i Erin to ludzie zadowoleni z życia, które prowadzą. Erin zawsze pomaga innym, niektórzy mogą powiedzieć, że jest aktywistką. Zwykle stawia potrzeby innych ponad swoje, aż do wyczerpania. Rob jest pracoholikiem i niemal nigdy nie ma go w domu, a jej ojciec i brat to nałogowcy, których Erin czuje, że musi ukrywać nawet przed własnym narzeczonym. Żyje w kłamstwie i mogłoby się wydawać, że karze się w ten sposób. Erin, podobnie jak Olivia, zrobiła na mnie duże wrażenie swoją siłą i dobrocią. Mimo wszelkich przeciwności losu, mocno trzymała się na nogach i podziwiałam ją, mimo wielu jej decyzji, które czasami mnie irytowały. Brandon z kolei to typowy kobieciarz i nie wychodzi z dala poza utarty schemat. Oczywiście istnieje powód, dla którego nie chce być w związku, i oczywiście wcześniej czy później Erin okazuje się być dla niego kimś więcej. Mimo wszystko, on też wzbudził we mnie dużą sympatię. Ich relacja jest skomplikowana i zbudowana na pozornej nienawiści, potyczkach słownych i frustracji bohaterów, jednak autorce udało się stworzyć równowagę, więc nie czujemy się zirytowani, ukazując perspektywę widzenia obojga bohaterów, oraz przeskok czasowy pomiędzy przeszłością a teraźniejszością.

Tutaj fabuła jest, powiedziałabym, raczej spokojna, ale równie dobrze napisana i autorce udało się utrzymać moje zainteresowanie. Szczerze mówiąc, po pierwszym tomie obawiałam się, że się rozczaruję, ale po dotarciu do ostatniej strony, okazało się, że byłam naprawdę zadowolona z lektury. Podstawą w fabule są oczywiście nieporozumienia, ale także budowanie przyjaźni. Nie brakuje komplikacji, emocji ani zagwozdek. Szczerze mówiąc, bardzo polubiłam tę parę i miałam odczucie, że trafiły im się doprawdy niezbyt sprzyjające okoliczności losu. Fascynujące było obserwować, jak zmieniają przeszłość i pracują na rzecz silniejszej przyszłości. Nie mogłam się oderwać, ani doczekać, aż dotrę do końca, by dowiedzieć się, jak potoczyły się losy bohaterów, i nawet trójkąt miłosny, aż tak bardzo mi nie przeszkadzał. Fanom romansów, szczególnie tym, którzy polubili pierwszy tom, polecam tę namiętną, gniewną, przewidywalną, ale przyjemną historię wrogów-kochanków.

"Ta tęsknota za dziewczyną, której nie chciałem widzieć w pobliżu, przypomina tęsknotę za domem."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Drań z Hollywood | Alessandra Torre

lipca 01, 2019

Drań z Hollywood | Alessandra Torre

Summer Jenkins to kobieta z Południa, żyjąca przez większość swojego życia w małym miasteczku Quincy. Choć na zewnątrz się uśmiecha, posiada tajemnicę, tę z rodzaju których strzeże się własnym życiem. Trzy lata temu Summer została wpisana na "czarną listę” przez mieszkańców z powodu widowiska otaczającego jej byłego narzeczonego i wesele, które przykleiło się do niej na dobre. Dni spędza pracując jako dozorca w jednej z bogatych rodzin, w ogrodzie wraz z matką, opiekuje się dużą rezydencją i domem. Gdy po raz pierwszy poznaje Cole'a Masten'a, nie jest pod wrażeniem. Tak, jest przystojnym mężczyzną, ale też zwyczajnie bogatym dupkiem. Cole jest gwiazdą filmową, ale to wcale nie czyni go szczęśliwym. Chce być kimś więcej niż tylko aktorem. Czytając książkę o małym mieście w Georgii, w jego głowie pojawia się pomysł na film. Gdy odkrywa, że jego żona go zdradziła, natychmiast rusza do przodu ze swoim życiem. Spotkanie z Summer to powiew świeżego powietrza, bo kobieta nie mdleje u jego stóp, a właściwie to nawet grozi, że go zastrzeli.

"Tym ludziom wydawało się, że mają władzę.  Że nagle stali się właścicielami miasta. Nie mieli pojęcia, w co się właśnie wpakowali."

Przeglądając internet, natrafiłam na informację, że powieść początkowa pojawiła się na Wattpadzie. Myślę, że takie wieści zwykle sprawiają, że czytelnicy rezygnują z lektury z powodu uprzedzenia. Mnie takie rzeczy nie dotyczą. Ta książka na szczęście jednak, okazała się być zaskakująco dobrze napisana, ciekawa, wciągająca i klimatyczna. Powieści, których akcja toczy się na południu Ameryki, zawsze mnie ujmują swoją atmosferą. Opis "Drania z Hollywood" z kolei, przywiódł mi na myśl obrazy niczym z teledysku Taylor Swift. Rzeczywistość okazała się nawet lepsza.

Cole zaprezentowany jest jako odnoszący sukcesy, przystojny, młody i utalentowany mężczyzna, jednocześnie "ofiara" sławy. Stara się utrzymywać emocje pod kontrolą, czując, że nie jest w odpowiednim miejscu na coś nowego, a w dodatku, w związku ze sprawą rozwodową, adwokat nakazał mu nieangażowanie się, zwłaszcza z partnerką filmową. Summer, jak przewidywane, stara się przez długi czas walczyć ze swoim przyciąganiem do Cole'a. Chce więc pracować dla niego i zarobić pieniądze, by zostawić Quincy i swoją przeszłość za sobą. Obydwoje razem są zabawni, fabuła jest pełna humoru i żartów, które są ogromną atrakcją. Ich podróż od nienawiści do miłości to jedna z tych, które obserwuje się z fascynacją i towarzyszy się w niej bohaterom z chęcią. Po tańczeniu dookoła siebie i małym dramacie, możemy zaobserwować budującą się między nimi szczerą więź.

Nie jest to historia pełna zwrotów akcji, a raczej przyjemna popołudniowa lektura, którą szybko się czyta. Posiada wszystkie elementy, które powinien mieć dobry romans. Jest lekka, zabawna, romantyczna, ma odpowiednie tempo i postaci drugoplanowe, a w dodatku mamy mały wgląd w kulisy powstawania filmu, który jest ciekawym dodatkiem. Postaci mają swoje urazy i przykre wspomnienia, z którymi muszą sobie poradzić. Myślę, że polubicie historię, jak i bohaterów. "Drań" to opowieść o dwójce ludzi, którzy są tak różni jak dwa przeciwstawne bieguny, których drogi nagle się krzyżują, by mogli nauczyć się, jak razem prosperować. I mimo kilku przeciwności losu, znajdują swoją ścieżkę, którą chcą podążać w życiu.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Ring Girl | K.N. Haner

czerwca 23, 2019

Ring Girl | K.N. Haner

Eden pozornie żyje jak normalna dziewczyna. Rzecz w tym, że nic w jej świecie nie jest zwyczajne. Eden jest córką byłego mistrza świata w boksie, który teraz jest tylko uzależnionym od alkoholu, pełnym przemocy cieniem tego, kim był kiedyś. Logan to pretendent do tytułu, legenda. Mężczyzna, który nie zna nic, poza tą jedną pasją, którego ojciec próbuje kontrolować, który musi trwać w fikcyjnym związku dla dobra swojej kariery. Ich ścieżki krzyżują się gali bokserskiej i jest to niezapomniane dla obojga wydarzenie. Logan nie pamięta córki swojego byłego trenera, a Eden stara się utrzymać ten stan rzeczy. Gdy dziewczyna dowiaduje się, że jej ojciec rozpoczyna nową rodziną z kobietą starszą od niej o zaledwie kilka lat, z pomocą Logana postanawia utrzeć ojcu nosa i zostać "ring girl". Jest to początek ich wspólnej przygody w świecie pełnym pozorów, błysków fleszy, brutalności, pożądania, nieporozumień, a przede wszystkim sekretów. Oboje nie są zainteresowani związkami, więc czy niechciane uczucie połączy ich, czy zniszczy?

"...nikt nie znał go naprawdę, a to właśnie mnie pokazał inną twarz. I nie czułam rozczarowania."

Obecnie sama nie jestem już pewna, dlaczego czytam książki K.N. Haner, czy to przez sentyment do jej starych powieści, czy może jej nowa odsłona mniej mi się podoba, a może po prostu stałam się bardziej wymagająca. Mam na swojej liście 'przeczytanych' każdą pozycję pisarki, oprócz "Drwala" i muszę przyznać, że dzielą się one na książki, które bardzo mi się podobały, mimo licznych wad, ze względu na wciągającą fabułę, i na totalne rozczarowania. Z cierpliwością czekałam na "Ring girl", spodziewając się czegoś świeżego i poza schematem wokół, którego autorka wciąż się kręci: wyuzdanie, kontrowersja.  Ta pozycja była o wiele łagodniejsza, co jest plusem, ale niestety trochę się zawiodłam. Zarówno na akcji, jak i kreacji bohaterów. Nie zrozumcie mnie źle, książka nie jest zła, bo język jest prosty i przystępny, nieinfantylny, nie licząc chwilami dialogów, więc czyta się łatwo i szybko. Widzę też ogromny progres w warsztacie pisarskim w stosunku do pierwszych książek. Niestety na początku fabuła mi nie podeszła.

Już na pierwszych kartach pojawił nam się ten jeden, zawsze nachalny, irytujący czytelnika ilekroć się pojawia, przyjaciel, z którym główna bohaterka prowadzi niezbyt błyskotliwe dialogi, łączy ich też coś więcej, ale nic poważnego i wiemy, czego się spodziewać. Standardowo, jak w pozostałych pozycjach autorki, mamy do czynienia z dziewczyną niezdecydowaną, lecz dynamiczną, niekonsekwentną. Myśli i fakty z jej życia często powtarzały się zarówno w opisach, jak i dialogach, nawet tylko jedną stronę dalej, przez co momentami czułam, że czytam o tym samym. Logan to żyjący pod presją, w świecie pełnym pozorów, nieznający miłości romantycznej ani nawet ojcowskiej bokser, obecnie kontuzjowany, co przysparza mu kolejnych kłopotów. Mimo wszystko jednak, woda sodowa nie uderzyła mu do głowy i polubiłam go najbardziej spośród wszystkich charakterów w powieści.

Mimo wszelkich wad, współczułam bohaterom trudnych przeżyć i kibicowałam im ze względu na niezwykłą więź, zrozumienie i wsparcie, jakie sobie wzajemnie dawali. Choć początkowo trudno mi było się wciągnąć w książkę i nieco się wynudziłam, a nawet irytowałam, z czasem zaczęłam się cieszyć lekturą. Nie była to jakaś niesamowita historia, nie wywarła na mnie wielkiego wrażenia, ale trudno ją porównywać do hitów, jakie wcześniej wyszły spod pióra Kasi Haner. Należy pamiętać, że to zupełnie inny rodzaj historii, bardziej obyczajowy niż zwykle i łagodniejszy, co dla mnie było dużym plusem po licznych kontrowersjach i przesadzonych chwilami scenach. Odnoszę wrażenie, że pisarka jeszcze szuka swojej drogi na nowych szlakach gatunku New Adult itp., więc jej ostatnie pozycje tak nie do końca mnie kupiły. Jestem jednak pewna, że znajdą się osoby, którym książka przypadnie do gustu, szczególnie, że język jest bardzo lekki i bardziej ambitny, ale ja z kolei czuję w nich większy chaos w fabule. Was zachęcam do przekonania się samemu, czy "Ring girl" spełni Wasze oczekiwania. Co jednemu się nie spodoba, drugiemu może przypaść do gustu, warto też poczytać inne opinie. Może to akurat książka dla Was?

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Przywódca | Katy Evans

marca 31, 2019

Przywódca | Katy Evans

Charlotte poznała Matthew, będąc jeszcze dzieckiem. Zaoferowała mu pomoc w kampanii, a on ją przyjął, gdy obydwoje byli na tyle dorośli, by ją rozpocząć. W tym czasie oboje się zakochali, a Matthew został prezydentem Stanów Zjednoczonych, dokładnie tak jak chciał jego ojciec. W polityce nie ma miejsca na skandale, więc nie ma go też na miłość. Charlotte usuwa się w cień i próbuje zdystansować, jednak Matthew nie zamierza pozwolić jej odejść. Jest gotów walczyć i znajduje dla niej miejsce w Białym Domu, u swego boku. Czy podróż poprzez marzenia Charlotte i Matthew odnajdzie szczęśliwe zakończenie? Czy Matt może być jednocześnie oddanym prezydentem i mężczyzną, na jakiego zasługuje jego wybranka serca?

"Chcę wpłynąć na ludzkie życie tak samo, jak Matthew i jego ojciec wpłynęli na moje, kiedy przyszli na kolację do mojego domu i potraktowali mnie tak, jakbym miała do zaoferowania coś dobrego. Wszyscy mamy."

"Przywódca" to drugi tom, zaraz po Mr. President, który kontynuuje romantyczną historię o zakazanej miłości na tle politycznym. Część pierwsza zakończyła się dramatycznych akcentem, który sprawił, że miałam ochotę krzyczeć zarówno ze szczęścia, jak i smutku, ponieważ wygrana w życiu zawodowym w przypadku Charlotte i Matthew jest właściwie równoznaczna z przegraną w ich życiu prywatnym. Trzeba coś poświęcić, żeby coś zyskać. W tej części bohaterowie próbują odnaleźć równowagę pomiędzy pracą, marzeniami i miłością. Autorka zabiera nas w emocjonalną podróż, pełną pasji, namiętności i niewiadomych. Katy Evans w "Przywódcy" skupia się głównie na wątku romantycznym. Wysuwa się on na pierwszy plan i w porównaniu do pierwszego tomu, mniej na polityce, przez co moim zdaniem książka dużo traci. Na pewno nie odstaje od swojej poprzedniczki, ale brakuje mi wszystkich politycznych nowinek, które były wcześniej poruszane.

Charlotte poznaliśmy jako dziewczynę pracowitą, która za wszelką cenę chciała spełniać swoje marzenia. Podobnie Matthew, który jest ogromnym patriotą, dla którego ciężka praca i cel w życiu stanowiły ogromną rolę. Jego postać, mimo wszystko, cały czas mnie zachwycała. Jego siła, zdecydowanie, brak wątpliwości, w tym czego chce i trwałość w postanowieniach, zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Oboje są niezwykle inteligentni. Lojalność, siła i pasja pomiędzy Matthew i Charlotte były niesamowite! Naprawdę uwielbiałam, jak Matt zachowywał swój profesjonalny wizerunek jako prezydent, a jednak nadal dzielił się swoimi prawdziwymi uczuciami i zachowywał swoją zabawną i elektryzującą stronę osobowości przy Charlotte. Ogromny zapał, który inspiruje nadal możemy ujrzeć w licznych przemyśleniach bohaterki, którą dorasta w swojej pewności siebie i poczuciu wartości, jak i przemowach nowego prezydenta. Niestety są one trochę przyćmione przez romans, a to coś, co wcześniej najbardziej urzekło mnie w fabule. Pisarka skupia się na potajemnych schadzkach bohaterów, a szczególnie ich fizycznym aspekcie, przez co miałam wrażenie, że co kilkanaście stron czytam o tym samym. Pomiędzy nimi wrzuca tylko krótkie wydarzenia z życia prezydenta i jego damy. Katy Evans chyba się nieco zagubiła lub zagalopowała. Zabrakło mi równowagi pomiędzy poruszanymi wątkami, inspiracji i oddania wobec tematu. Wciąż cieszyłam się lekturą i bardzo kibicowałam tej dwójce, aby znaleźli szczęśliwe zakończenie. Towarzyszyłam im całą sobą w każdej sekundzie tej historii, czasami czułam jednak niedosyt. 

"Przywódca" to niesamowicie słodkie, pełne pasji i ciepła, urocze zakończenie bardzo dobrze napisanej serii o najmłodszym prezydencie, którego dojrzałość i inteligencja Was zachwycą, oraz jego wybrance serca. Dość schematyczna i przewidywalna w stosunku do pierwszego tomu i tego, na co stać autorkę, ale wciąż można się dobrze bawić. Nie wyobrażam sobie nie sięgnąć po nią, jeśli miało się do czynienia z jej poprzedniczką. Na pewno czytelnicy będą zachwyceni tym, że otrzymujemy odpowiedzi na wszelkie pytania, a każdy poruszony kiedykolwiek wątek, zostaje zamknięty, tak jak każda sprawa "zapięta na ostatni guzik". Byłam trochę zaskoczony tym, jak bez trudu wszystkie poprzednie wyzwania, przed którymi stali Matthew i Charlotte, zostały naiwnie łatwo rozwiązane. Spowodowało to, że książka wydała mi się trochę monotonna i czasami poruszała się trochę powoli. W całej historii pojawiały się jednak niespodzianki, które wciągały mnie z powrotem. Z pewnością fabuła nie była tak pełna napięcia, jak pierwsza książka, ale wciąż serdecznie polecam jej lekturę!

"Miłość może być namiętna, dzika, pochłaniająca i fascynująca. Dopada cię w samym środku tego, co wydaje się zwyczajnym życiem, i przewraca wszystko do góry nogami, aż każdą częścią, komórką i atomem swego ciała w pełni zaczynasz żyć."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Kwintesencja Q | Pepper Winters

marca 24, 2019

Kwintesencja Q | Pepper Winters

"Łzy Tess" opowiadały historię dwudziestoletniej dziewczyny, która została uprowadzona, podczas wymarzonej wycieczki z chłopakiem w Meksyku. Tess została sprzedana okrutnemu, brutalnemu Q, który ma być jej panem, zaś ona - jego "esclave", niewolnicą. Tak, w roli zabawki, została wprowadzona w mroczny świat prostytucji, brutalności, strachu i pożądania. "Kwintesencja Q" jest jej kontynuacją, jedną z najbardziej kontrowersyjnych książek, jakie jawiły się ostatnimi czasy na blogach. To jedna z tych dyskusyjnych, podważających morale historii, którą się kocha albo nienawidzi lub oba naraz, lecz nic pomiędzy. 

"Jesteś moimi skrzydłami. To dzięki tobie zaczęłam latać."

Mam mieszane uczucia wobec tej serii. Podoba mi się historia, konflikt i zwroty akcji. Są imponujące i nieprzewidywalne. Mogę wręcz nawet ośmielić się i powiedzieć, że styl pisania jest piękny, sprawia, że ​​chcę wiedzieć, co jest dalej. Jednak jeśli chodzi o postacie... Mamy do czynienia z pewną dziewczyną o imieniu Tess, której autorka musi naprawdę nienawidzić, bo kurczę, Tess nie może sobie pozwolić na ani chwilę przerwy przez bite (ironia) dwie książki. Pepper dosłownie testuje ograniczenia czytelników, a na samą myśl o tym, co się w niej dzieje, dostaję dreszczy. Jeśli chodzi o samą jej postać, w tym samym czasie podziwiam jej wytrwałość i jestem zirytowana. Tess jest inteligentna i piękna, ale płaczliwa i, w moim odczuciu, naiwna. Zdecydowanie ma dziką stronę, ale jednak to Q jest zupełnie nieprzewidywalny. Wszystko w nim jest królewskie i dominujące. Jest przerażający, władczy i pozornie zimny, ale ma ukryte intencje, zupełnie różne od tych, które posiadają prawdziwe " złe charaktery" tej historii, co zgaduję, że czyni go częściowo dobrym. Jego przeszłość uczyniła go mroczną osobą, przepełnioną gniewem, a Tess jest tą damą, która ma go zmienić i zdobyć jego serce. W "Kwintesencji" pisarka stawia ich związek pod znakiem zapytania. Bohaterzy próbują zrozumieć, co jest dla nich najlepsze, a ich miłość jest testowana, podobnie jak wytrwałość. 

Obie książki są bardzo dyskusyjne. Mogłabym się rozpisać bardzo obszernie na temat rzeczy, które mi się nie podobały, dlatego, że były po prostu irytujące lub obrzydliwe, bądź właśnie niezgodne z zasadami moralnymi. Ale to jedna z tych serii, które wzbudzają kontrowersje w czytelniku właśnie dlatego, że jest tak mocna, dosadna i ukazuje specyficzny rodzaj piękna w ciemności. To seria, która zapiera dech w piersiach, napawa obrzydzeniem, jest perwersyjna, ale wciąż wciągająca i intrygująca. Zdecydowanie nie jest to historia dla czytelników o słabych nerwach.

"Kwintesencja Q" niczym nie odstaje od pierwszego tomu. Wciąż posiada wiele akcji, wzbudza skrajne emocje i pobudza do refleksji, każe czytelnikowi zadawać wciąż kolejne pytania. Sprawia, że kwestionujemy moralność lub jej brak w zachowaniach bohaterów. To książka prowokująca, nieprzyzwoita, za którą trudno nadążyć psychicznie. To czy powinniście ją przeczytać, zależy od poziomu Waszej otwartości i czystego umysłu. To historia niezwykle namiętna, pełna pożądania, brutalna, destrukcyjna, a przy tym wszystkim ma podłoże psychologiczne. Podczas lektury doświadczycie całej palety emocji: miłości, obojętności, gniewu, niepokoju, pasji i dużą ilość adrenaliny. Nie będę kłamać, czasami to wszystko to było dla mnie stanowczo za dużo, ale chyba właśnie dlatego czyta się takie książki. Aby naginać granice. Nawet kiedy wydawało mi się, że nic mnie już nie zaskoczy, autorka oczywiście to robiła. Potrafi zniesmaczyć do bólu, ale również odnaleźć i ukazać piękno w najmniej oczekiwanym momencie. Nie jestem pewna nawet, jak mogę ją ocenić. Czy książka, która zawiera tak drastyczne elementy może zostać opisana jako dobra? Myślę, że powinniście sprawdzić to sami. Na pewno jednak nie zostawi Was obojętnymi, zaszokuje, a pod koniec każe się zastanowić, czy była to dobra historia czy nie, a i nawet wtedy, prawdopodobnie nie będziecie znać odpowiedzi.

"Nie chciałem fałszywego strachu ani łez. Nie. Pragnąłem tylko prawdy. Chciałem posiadać, dręczyć i konsumować. Chciałem być powietrzem, którym Tess oddycha. Chciałem być wodą, którą piła. Chciałem utrzymywać ją przy życiu, jednocześnie pragnąc ją zabić."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Magnat | Katy Evans

marca 12, 2019

Magnat | Katy Evans

"Nigdy nie wchodź dwa razy do tej samej rzeki", mówią. Ale czasem nie ma innego wyjścia. Bryn Kelly to zwyczajna dziewczyna, która nie ma nic, prócz wielkich planów. Miała szczęście poznać Aarica Christosa, zanim stał się tym wpływowym, groźnym magnatem, którym jest dzisiaj. Był dla niej przyjacielem, ona dla niego być może czymś więcej. Ale złamała mu serce, a później ich drogi się rozeszły. Plotki głoszą, że Aaric nie jest już tym samym człowiekiem, który był kiedyś. Bryn jednak nie ma już nic do stracenia i postanawia zwrócić się do niego o pomoc. Mężczyzna znany jest z podejmowania ryzyka i pozostaje jedyną osobą, która może ocalić jej start-up. Na zaufanie Christosa trzeba sobie jednak zasłużyć. Czy ta decyzja będzie miała dla Bryn dobre skutki, czy może wręcz odwrotnie?

"Nagle czuję ukłucie w sercu, bo dociera do mnie, że chłopca, którego znałam, już nie ma."

Ze swoją intrygującą fabułą "Magnat" porwał mnie od samego początku. Już od pierwszego spotkania bohaterów nie brakowało typowego dla pióra Katy Evans iskrzenia między bohaterami. Nie mogłam się doczekać, aby dowiedzieć się więcej o bezwzględnym przedsiębiorcy Aaricu Christosie, który początkowo wywarł na mnie wrażenie typowego, sympatycznego faceta, zamiast bezwzględnego biznesmena, i jego związku z Bryn Kelly. W tym romansie "drugiej szansy" autorka wykonała świetną robotę, tworząc​​wyjątkową i złożoną historię!

Jedną z moich ulubionych rzeczy w twórczości Katy Evans jest jej zdolność do tworzenia silnych i niemal zawsze autentycznych postaci. Daje im ogromne serce i pasję, które sprawiają, że ich uwielbiamy. Wyzwania, przed którymi stoją są bardzo realistyczne, i choć nie mogę im pomóc, mam ochotę wskoczyć do książki i to zrobić. Aaric i Bryn nie są wyjątkiem i naprawdę polubiłam ten duet. Idealnie się uzupełniali, a jednocześnie mieli ze sobą wiele wspólnego. Oboje mnie ujęli. Ogromnie podziwiałam postać Bryn z powodu jej determinacji. Walczyła za wszelką cenę, by sprawić, aby jej biznes odniósł sukces. Przypominała mi nieco pozostałe żeńskie bohaterki  z książek pisarki, ale zdecydowanie ich ze sobą nie pomylicie. Bryn miała swoje własne wady i zalety, a karty, które rozdano jej w życiu, nie przemawiały na jej korzyść. Mimo swojej trudnej przeszłości, uparcie dążyła do swoich celów i nigdy się nie poddawała. Aaric, podobnie jak Bryn, był pasjonatem swojego sukcesu i takiego już go poznajemy. Jako mężczyznę, który posiada dosłownie wszystko. W przeciwieństwie do niej, Christos posiada zdolność ukrywania swoich emocji, jest skoncentrowany na pracy i biznesie. Istnieje tylko jedna osoba, która wie, że ​​pod jego maską skrywa się łagodny i życzliwy człowiek. Jeśli czytaliście inne książki Katy, wiecie pewnie, że autorka nie próbuje na siłę zrobić z mężczyzn zimnych draniów, ich osobowości odnajdują równowagę. Uwielbiałam, jak Christos i Bryn wzajemnie się wspierali i szanowali w swojej pracy, a jako czytelnik potrafiłam powiedzieć, jak bardzo się uwielbiają. Ich przyciąganie do siebie było niesamowicie silne, a gdy walczyli przeciwko niemu, ich uczucia i pasja stawały się tylko silniejsze. Z ciekawością obserwowałam ich podróż do ostatniej strony.

W książce pojawiają się przeskoki w czasie, dzięki którym dowiadujemy się, co wydarzyło się pomiędzy bohaterami. Podobało mi się to, jak przeszłość Christosa i Bryn została ujawniona w przelotnych fragmentach, szczególnie, że potrzebowałam trochę więcej, aby lepiej zrozumieć intensywność ich uczuć po tylu latach. Na początku czułam się trochę zagubiona, a jestem czytelnikiem, który uwielbia szczegóły! W fabule nie brakuje zaskoczeń, jak i przewidywalności, zarówno obecny jest humor i dystans, które bardzo sobie cenię.  "Magnat" to słodki romans ze świetnymi postaciami i naprawdę ciekawą fabułą. Jest to dobra, niewymagająca lektura. W historii nie brakuje intrygi i tajemnicy, są też postacie drugoplanowe, które przyciągają naszą uwagę i dynamiczne zwroty akcji. Myślę, że to idealna, niezbyt długa pozycja dla fanów romansów, idealna lektura na jedno popołudnie.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Symetria dusz | J.L. Weil

grudnia 18, 2018

Symetria dusz | J.L. Weil

Bariera między żywymi a martwymi opadła. Piper musi przygotować się do wojny. Po śmierci jej narzeczonego, świat stanął na głowie, a ma być tylko gorzej. Czy rada pozwoli, aby Zane, jedyny chłopak, którego Piper kiedykolwiek kochała, stanął u jej boku, gdy zostanie prawowitą królową? Żadne z nich nie może już udawać, że nic do siebie nie czują.

Zwiastunka i Kosa śmierci będą musieli stanąć do walki, pomylić bliskich i odkryć zdrajców. Los wszystkich jest w rękach Białego Kruka.

"Jeśli nie znajdujesz się po stronie żywych, to już jesteś martwy."

Książka zaczyna się tam, gdzie skończyła poprzednia. Krótko mówiąc, rozpoczyna się walka ze zjawami. Nad Piper wisi podobna decyzja, co w "Czarnej Wronie", jednak tym razem musi działać szybko, nie ma już czasu ani możliwości na roztrząsanie. Na całe szczęście, tak też się nie zachowuje. Staje się odpowiedzialna, mimo kilku pochopnych decyzji, podejmuje działania i wreszcie sięga po to, co musi. Bohaterka zdecydowanie przechodzi pozytywną metamorfozę. Już wcześniej dowiedzieliśmy się, iż Piper jest Banshee, ale autorka nadal nie rozwija całkowicie tego wątku i brakuje w nim efektowności. Co do Zane'a... Już w recenzji drugiego tomu pisałam, że stracił na tajemniczości, podobnie jak fabuła klimat, a w tej części dodatkowo staje się miękki, ale wciąż ma w sobie dużo charyzmy. Myślę, że tak jak podbił moje serce, czy Wasze, z pewnością ich nie straci.

"Symetria dusz" jest pewnego rodzaju równowagą pomiędzy tajemniczym i wciągającym pierwszym tomem, a drugim, który w moim odczuciu był tylko przejściem do tego, co miało się dopiero wydarzyć. Seria jest lekka i wciągająca, jednak niewymagająca. Po czasie odniosłam wrażenie, jakby każda część interesowała mnie trochę mniej. O ile pierwsza była bardzo klimatyczna, kolejne nie wzbudzały we mnie wielkich emocji. Dalsze losy bohaterów intrygowały mnie i to tyle, więc zakładam, że serię powinno się polecać raczej młodszej młodzieży lub czytelnikom, którzy jeszcze nie zaznajomili się ze wszystkimi schematami w książkach fantastycznych.

Podsumowując, podobały mi się wszystkie trzy książki z tej serii, była to namiętna historia miłosna, a ja bardzo polubiłam zadziorną postawę Piper oraz uroczego Zayn,'a. Przyznam także, że poczułam ulgę, iż irytujący Zander wreszcie zniknął z horyzontu, choć wiem, że wielu go lubiło. Weil urzeka każdą chwilą, a historia natychmiast Cię zasysa. Jeśli chodzi o "Symetrię dusz", czułam, że po tak wielu walkach, pośpieszne zakończenie po wojnie było trochę rozczarowujące. Pisarka niczym mnie nie zaskoczyła, wciąż jednak polecam, bo końcówka była piękna!

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu. 

Read more »

Zapadnij w serce | Ginger Scott

października 28, 2018

Zapadnij w serce | Ginger Scott

Rowe, po dwóch latach nauki w domu, wyjeżdża na studia z dala od domu, chcąc przełamać swój strach. Tragiczne wydarzenia z niedalekiej przeszłości sprawiły, że zamknęła się na świat i ludzi, stała się wycofana, lękliwa i zamknięta w sobie. Teraz chce wszystko zmienić. Na uniwersytecie w dziwnych okolicznościach poznaje Nate'a. Jest to zapowiedź niezwykłej znajomości. Pierwsze spotkanie robi wrażenie na obojgu z nich i nie potrafią o sobie zapomnieć. Nate postanawia, że ją zdobędzie, niestety Rowe nie jest gotowa na związek, a jej serce jest zamknięte. Czy pozwoli chłopakowi się zbliżyć w czasie, jak jej rany zaczną się leczyć?

"Nie jestem zły na Rowe, tylko na siebie za to, że się w niej zakochałem - za to, że zakochałem się w dziewczynie, która nawet nie może pozwolić mi się kochać."

Kiedy zaczęłam czytać "Zapadnij w serce" skojarzyła mi się ona z jedną z moich ulubionych pozycji ostatnich czasów, czyli "Dearest Clementine". Obie książki mają kilka elementów wspólnych, ale najważniejszym jest podobny styl pisania obu autorek. Świetny, lekki, przyjemny. Sam Nate przypominał mi Gavina, nieco wyidealizowany, ale czytelnik i tak go uwielbia, więc przymyka na to oko! Historię dosłownie pochłania jednym tchem, dzięki ogromnej dawce poczucia humoru i świetnie wykreowanym bohaterom drugoplanowym. Nie raz i nie dwa zrywałam boki ze śmiechu, a pod koniec ocierałam łzy płynące z piekących powiek. Jest to historia dziewczyny pełnej blizn i chłopaka, który pomaga jej radzić sobie z nieustępliwą traumą. Tragedia, którą przeżyła główna bohaterka jest oryginalnym wątkiem, z którym sama w książkach nie zetknęłam się ani razu, więc sądzę, że będziecie zadowoleni. Polecam nie tylko młodzieży, ale i starszym czytelnikom!

Od początku uświadamiamy sobie, że Rowe nie jest zwyczajną nastolatką u progu dorosłości. Jej dusza jest poznaczona bliznami i stratą, a przeszłość determinuje jej teraźniejszość. Niewiele wiemy na temat tego, jaka była wcześniej, ale domyślamy się, iż prowadziła w miarę normalne, szczęśliwe życie. Podziwiam ją więc za odwagę, bo kiedy ją poznajemy, jest zdystansowana i dość nieśmiała (a ta cecha towarzyszy mi na codzień) i nie sądzę bym na jej miejscu zdobyła się na taki krok, jak wyjazd daleko od rodzinnego miasta. Obserwujemy jak pod wpływem cierpliwego, troskliwego i dobrego Nate'a przechodzi metamorfozę i znajduje w sobie siłę, by walczyć o swoją przyszłość. Sam chłopak jest spostrzegawczy, bezinteresowny i niezwykle dojrzały jak na swój wiek. Nie emanuje jednak pewnością siebie, jak większość męskich postaci w popularnych teraz młodzieżówkach. Jest sobą i nie próbuje nikogo udawać. Myślę, że jego wrażliwość bierze się z własnych przeżyć życiowych i bliskiej, ciepłej relacji z rodziną, ale to już coś, o czym sami musicie się przekonać.

Myślę, że czytelnicy, którzy oczekują poważnych problemów w fabule i refleksji będą zadowoleni lekturą tej książki. Tym, co mnie najbardziej chwyciło za serce to relacja Rowe i Nate, wcale nie przesłodzona, ale bez przesadnych dramatyzmów, po prostu czysta, bo przecież nie zawsze przyjaźń i związki muszą opierać się na burzach i sztormach. Reszta bohaterów wcale nie odstaje, Cass i Tyson, a nawet Paige, którą początkowo miałam ochotę nienawidzić kupili mnie całkowicie. Akcja rozwija się stopniowo, bez wielkich zwrotów akcji, ale również bez wynurzeń. To naprawdę dobra młodzieżówka, dotykająca różnych problemów w większym lub mniejszym stopniu. Pokazująca relacje miłosne, rodzinne, przyjaźń. Piękna i smutna w swojej prostocie. Bez fajerwerków, lecz na pewno warta zapamiętania. Do tego piękna okładka, no więc jak tu nie sięgnąć? Mam nadzieję, że po mojej recenzji dacie jej szansę.

"Na jej twarzy wypisane są wszystkie emocje, oczy tylko czekają by pozwolić łzom płynąć. Tak bardzo boi się, że złamię jej serce, tu i teraz."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Pozwól mi zostać | Tijan

października 13, 2018

Pozwól mi zostać | Tijan

Mackenzie od zawsze była bardziej przeciętną z rodzeństwa, mniej towarzyską i uzdolnioną, żyjącą w cieniu, ale kiedy Willow, jej bliźniaczka, popełnia samobójstwo, cały jej świat się sypie. Dziewczyna w jednym momencie traci siostrę, przyjaciółkę i drugą połówkę swojej duszy. Nie sądziła, że coś dobrego jeszcze się w nim pojawi, ale jeszcze tej samej nocy trafiła do łóżka Ryana. To był przypadek, ale również jedyne miejsce, w którym mogła zasnąć. Wcześniej się nie znali, a po tym incydencie zostali najlepszymi przyjaciółmi. Choć dziewczyna rozpada się na kawałeczki, a wszystko wokół razem z nią, wsparcie Ryana, który rozumie jej ból może pomóc jej znaleźć drogę do odkupienia. Mackenzie chce nauczyć się, jak żyć za siebie i siostrę, uleczyć swoją duszę, ale też musi pozwolić Willow odejść...

"Wcześniej czułam się tak, jakby moje serce zostało wyrwane z piersi, ale teraz on odłożył je na miejsce."

Zapewne już słyszeliście o "Pozwól mi zostać" i mam nadzieję, że usłyszeliście same dobre rzeczy. Ta książka zdecydowanie różni się od dotychczasowych pozycji Tijan, z którymi miałam styczność. Jest tak piękna, subtelna i delikatna jak jej okładka. Całkowicie dojrzała, wzruszająca i emocjonalna. Poruszająca mnóstwo problemów i idealna dla nastolatków, ale poleciłabym ją również starszym czytelnikom. Jest dobrze napisana, wciągająca i opisuje wnętrze głównej bohaterki z dokładnością w detalach, każde jej uczucie czy myśl w bardzo realistyczny sposób.

Mackenzie jest załamaną, samotną nastolatką. Jej narracja pozwala nam dowiedzieć się, jaka była Willow i poznać główną bohaterkę w przeszłości oraz taką, jaka jest obecnie. Widzimy jej przemianę, która jest konsekwencją straty, wyzwalającą w niej zarówno lepsze, jak i gorsze cechy. Ze ściśniętym sercem obserwujemy jej zmagania, strach, ból, tęsknotę, niepewność i nienawiść do siebie i rodziny za każdym razem, kiedy patrzy w lustro. Chyba nikt z nas nie jest w stanie sobie wyobrazić, jak potężnym ciosem jest utrata bliźniaka. Ale Mac ma w sobie nutkę charakteru Samanthy z "Fallen Crest", zadziornej i walczącej o swoje. Mimo trudnego okresu w życiu, tłumienia licznych emocji, dziewczyna pozostaje odważna i stanowcza, przyjmuje liczne cechy swojej siostry, czując w ten sposób, że ma ją przy sobie. Jej duch nawiedza ją, jest z nią na dobre i na złe. Jej największym oparciem pozostaje jednak Ryan. Ich przyjaźń była piękna i nieskażona. Z czasem zaczęła się zmieniać w coś więcej, ale wątek miłosny nie jest tutaj najważniejszy. Ryan jest niezwykle troskliwy, lojalny i współczujący. On też różni się od poprzednich bohaterów książek autorki. Wciąż pozostaje popularnym, wyjątkowym chłopcem, ale o zupełnie wrażliwszym wnętrzu i delikatnym usposobieniu. Nie ma w nim niebezpieczeństwa czy niepokoju, które Tijan lubi dodawać. Chłopak jest oparciem dla Mac w trudnych chwilach, wtedy gdy dziewczyna nie ma nikogo innego, a przy tym również posiada swoje demony i rozumie jej ból.

Autorka nakreśliła nam idealny obraz straty, sposobów radzenia sobie z nią, jej konsekwencji i rodzajów żałoby. Pokazuje, jak ważne jest wsparcie, rozmawianie i okazywanie emocji, a nie tylko ich duszenie. Porusza różnorodną problematykę: różne rodzaje przyjaźni, miłość, rodzinę, jej rozpad, ale też wspólnotę, szkołę, egzystencję. Ukazuje nam od podstaw cały proces leczenia, akceptacji, udowadnia, że nieporozumienia czy nienawiść i dręczenie w szkole można zwyciężyć drogą pokojową i szczerością, nie tylko agresją, jak to bywało np. w "Fallen Crest". Tijan pod każdym względem pokazuje inność i postęp w swojej twórczości. Książkę czyta się migusiem, może poza pierwszymi rozdziałami, w które ja sama musiałam się wgryźć. Jest to emocjonująca podróż, poruszająca, a nawet łamiąca serce. Ostatnie rozdziały sprawiły, że autentycznie płakałam. Odniosłam wrażenie, że historia urwała się nagle, co nie do końca mi się podobało, ale uprzednio wszystkie wątki zostały zamknięte, więc może i dobrze się stało. Jeśli lubicie realistyczne historie poruszające temat utraty bliskiej osoby, to książka z pewnością Wam się spodoba. Każde jej słowo czytelnik czuje głęboko w swoim jestestwie, a smutek rozlewa się na stronach jak łzy po policzkach, pozostawiając jednak siłę i nadzieję na lepsze jutro.

"Wszystko inne było bez wyrazu, białe i czarne, szare, przyćmione, zimne, a gdy do niego przychodziłam, czułam się tak, jakby ktoś włączył kolory."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Czarna Wrona | J.L. Weil

września 08, 2018

Czarna Wrona | J.L. Weil

Babcia Piper nie żyje. Od teraz dziewczyna przejmuje nie tylko jej moc, ale również obowiązki. Zostaje Białym Krukiem, najwyższym w hierarchii Żniwiarzy. Losy wielu ludzi, zależą od jej decyzji. Teraz trenuje swoje nowe moce. Nie ma już bezpiecznego miejsca dla jej bliskich, a niektórzy za znajomość z nią zapłacą życiem.

Piper musi zadecydować, czy wejść w małżeństwo z Zanderem, bratem jej ukochanego, które może powstrzymać wojnę czy poświęcić wszystko dla miłości do Zane'a, z którym łączy ją więź dusz.

"Za często słyszałam wiatr wzywający moje imię - to wezwanie, któremu nie potrafię odmówić. W świecie szarości i bieli ja widziałam ciemność."

Jeśli podobała Wam się pierwsza część serii Raven Hollow, to jestem pewna, że druga część też się Wam się spodoba. Skupia się ona na moralnych rozterkach głównej bohaterki, której cały świat zwalił się na barki. Widzimy jej determinację w pracy nad sobą oraz odkrywaniu całego wachlarza zdolności. Wygląda również na to, że autorka posłużyła się motywem Banshee. Już od pierwszych stron pojawiają się dynamiczne sceny akcji, które zachwycają wielkim finałem tuż na zakończenie. Ludzie umierają, zmory powracają, a sekrety wychodzą na jaw. Pisarka dała nam odpowiedzi na wiele pytań, a także rozwinęła wszelkie wątpliwości, jakie miałam jeszcze podczas pierwszej części.

Piper straciła wszystko. Nie tylko rodzinę, której nigdy nie miała, ale również nadzieję, możliwość podejmowania decyzji, a nawet własną tożsamość. Już nie wie, kim jest ani, co powinna. Nawet szansa na miłość stoi teraz pod znakiem zapytania. Jej dusza tworzy jedność, będąc zsynchronizowana z cudownym Zane'em. Chłopak od poprzedniej części stracił na tajemniczości, ale wciąż jest sarkastycznym, uroczym, złym chłopcem i skradł nie tylko serce bohaterki, ale i moje. Niestety oboje czują, że w obliczu wymaganych przez wszystkich zaręczyn Piper z Zanderem, muszą trzymać się na dystans, jeśli chcą wciąż być w swoim życiu. Lepsza sprawa, w ogóle im się to nie udaje, z czego się cieszę, bo ich spotkania to moje ulubione momenty w całej książce. To, co się z nimi dalej stanie, było tym, co najbardziej mnie ciekawiło, gdy sięgałam po tę pozycję. Ich relacja jest dla mnie na pierwszym miejscu, gdy czytam i po prostu ją uwielbiam. Chemia pomiędzy nimi jest widoczna jak na dłoni.

Pojawia się niestety o wiele mniej braci Hunterów, a także samej Zoe, którzy dodawali humoru i uroku historii. Obecność jakichkolwiek bohaterów z pierwszego tomu jest zmniejszona do minimum. Weil skupia się bardziej na misji Piper i pokazuje nam nowe postaci, mroczniejszą stronę Żniwiarzy, a także rodzinę i przyjaciół dziewczyny z jej starego życia. To, co jeszcze zauważyłam w tej części, to że straciła swój tajemniczy, morski, małomiasteczkowy klimat na rzecz fantazji i magii, ale nie przeszkadzało mi to jakoś szczególnie bardzo.

Czarna Wrona to lekkie fantasy z nutą humoru i świetnym wątkiem romantycznym. Myślę, że ta seria jest idealna dla fanów paranormalnych klimatów Jennifer L. Armentrout czy Lauren Kate. Nie brak jej wad, ale czyta się ją niezwykle przyjemnie i ma świetny klimat. Wciągnięcie się w nią od pierwszej strony i nie oderwiecie aż do końca! 

"Byliśmy sobie pisani. A ja byłam już zmęczona walką z wszechświatem."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Elementals. Krew hydry | Michelle Madow

września 06, 2018

Elementals. Krew hydry | Michelle Madow

Czarownicy są prawdziwi. To potomkowie bogów olimpijskich, a Nicole jest jedną z nich, i to nie zwyczajną. Wreszcie dowiaduje się, kim jest jej ojciec, choć nie zapowiada się na to, aby mieli się w najbliższym czasie spotkać. Dodatkowo okazuje się, że ma niebezpieczną moc, która musi utrzymać w sekrecie. Wraz z piątką obdarzonych magią przyjaciół dziewczyna musi wyruszyć w kolejną podróż. Tym razem, by zebrać odpowiednie składniki, które pozwolą im zwyciężyć z istotami z Kerberosu.

Czy wszystkim uda się wyjść żywo z tego starcia? Czy miłość Nicole i Blake'a ma szansę się rozwinąć?

Krew hydry, czyli druga część serii Elementals bardzo przypomina pierwszą. Pojawia się miks magii i greckiej mitologii. Styl Michelle Madow jest jasny i bardzo wyraźny, idealny dla młodego czytelnika, bez szczegółowych opisów. Obecna jest równowaga dynamiki postaci, fabuły i wątku. Bohaterowie dojrzewają i trenują swoje moce wraz z postępem wydarzeń. Motyw przyjaźni i jedności wciąż wyróżnia się na tle innych. W książce ma miejsce kilka scen akcji, ale są one niewymagające i krótkie. Autorka dopasowuje treść do mitologii, a jej styl jest dość powtarzalny. Choć byłam ciekawa kontynuacji ze względu na bohaterów, to chwilami się nudziłam.

Naszs główna piątka wreszcie uczy się więcej o dziwnych, magicznych stworzeniach, które pojawiły się na ziemi. Dowiadują się także kilku rzeczy o sobie nawzajem. Ale wszyscy tworzą jedność i wreszcie sobie uświadamiają, że są w tym bałaganie razem i muszą nauczyć się ufać sobie nawzajem. Czas, który ze sobą spędzili, walcząc u swego boku, poznając nowy świat i znaczenie bycia czarownikami, zbliżyła ich do siebie. Są w stanie dbać o siebie, nawet ci, których relacje początkowo nie wyglądały obiecująco.

Dostajemy również wgląd w ich osobiste życie. Oprócz przygody, pojawia się zwykły dramatyzm nastolatków. Blake zerwał z Danielle, Nicole jednak próbuje się nie angażować, obawiając się reakcji dziewczyny i by utrzymać grupę razem.  Mimo że nie może się oprzeć wzajemnemu przyciąganiu, stawia sprawy drużyny ponad miłość i zostaje "cichą" liderką. Kate z kolei zainteresowana jest Chrisem, który wydaje się być całkowicie nieświadomy tego faktu.

Szybka, pełna dramatyzmu, przygód i intryg, z nutą humoru i romantyzmu. Czytając ją, odczułam, że kierowana jest raczej do młodszej młodzieży, i to jej lub początkującym czytelnikom ją polecam. To niewymagająca, lekka lektura na dwa wieczory. Z czystej ciekawości będę oczekiwać kontynuacji.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu. 

Read more »

Mr. President | Katy Evans

września 04, 2018

Mr. President | Katy Evans

Charlotte poznała Matthew Hamiltona, mając jedenaście lat, kiedy jego ojciec jeszcze był prezydentem. Oczarował ją już wtedy i zaoferowała mu swoją pomoc w kampanii, jeśli kiedykolwiek zdecyduje się startować w wyborach. Wiele lat później, po tragicznym zabójstwie jego ojca, Matt postanawia kandydować na urząd prezydenta, pamiętając o propozycji Charlotte, córki senatora, przyjaciela rodziny. Kobieta waha, lecz przyjmuje ofertę, pragnąc odegrać rolę w historii,  a także zmienić świat, wiedząc, że Matt może tego dokonać. Charlotte tak jak się obawiała, oddaje mu swoje serce, wiedząc, że w jego życiu jako kandydata nie ma miejsca na skandale ani miłość. Matt nie chce jednak pozwolić jej odejść, przynajmniej nie do czasu wyborów. Zwycięstwo będzie miało ogromną cenę.

"Nie pozwól nikomu twierdzić, że jesteś zbyt młoda by prosić o to, czego pragniesz."

Mr. President to kolejna historia o zakazanej miłości, skradzionych pocałunkach, chwilowych wzlotach i trwałych upadkach. To romans na tle politycznym z cudownymi bohaterami, których polubiłam od samego początku. Książka wciągnęła mnie już od pierwszej strony i nie wypuściła aż do ostatniej i pozostawiła mnie ze smutkiem w sercu. Przyznaję, że to najlepsza książka Katy Evans, z jaką miałam do czynienia i już nie mogę się doczekać premiery kontynuacji!

Muszę przyznać, iż z początku obawiałam się, że Matt będzie przypominał Malcolma z serii Manwhore, sztywnego i przesadnie poważnego, bez jakichś konkretniejszych cech charakteru. Nic bardziej mylnego, postaci w tej książce są bardzo wyraziste, a Matt rozkochał mnie w sobie od pierwszego spotkania. Był czarujący i roztaczał wokół siebie ten urok, któremu nie sposób się oprzeć. Był pewny siebie, ale nie przesadnie władczy ani zdystansowany, jego serce było otwarte, a on dobry, serdeczny, wrażliwy, inteligentny i zabawy. Jego opiekuńczość, troskliwość i szacunek, którym obdarzał każdego bez wyjątku charakteryzowały jego jako człowieka, ale również kandydata na prezydenta. Autorka ukazuje w fabule właśnie te dwa jego oblicza, a niewiele się one od siebie różnią, bo jest on całkowicie naturalny i autentyczny w każdym środowisku. No, jestem po prostu totalnie oczarowana nim i jego polityką, i mogłabym tak pisać bez końca! I on i Charlotte mają wielkie serca i pragną zmian na lepsze, udzielać pomocy, patrzą w przód z nadzieją. Między tą dwójką iskrzy od pierwszych stron, a chemia między nimi jest wręcz namacalna.

Myślę, że to idealna pozycja dla fanów lekkich, romantycznych książek, przyjemna w lekturze, obecność świetnych bohaterów, idealnie dobranych gwarantowana. Mr. President jest odurzający, inspirujący i pełen pasji. Przez większość książki rozpływałam się pod wpływem słów Matta lub subtelnych opisów autorki, a przy tym książka nie była przesadnie słodka lub dramatyczna. Została idealnie wyważona, tak by rozkochać i uwieść czytelniczki oraz zapierać dech w piersiach. Nie miałabym nic przeciwko by Matt został kolejnym prezydentem, jestem pewna, że Was też poruszyłoby jego szczere oddanie i patriotyzm wobec Ameryki.

"Wiedziałam, że ta chwila, ta noc, będzie najbardziej ekscytującą w moim życiu. Lecz, tak jak wszystko w życiu, nie będzie trwała wiecznie."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

PRZEDPREMIEROWO: Zapomnij o mnie | K.N. Haner

sierpnia 29, 2018

PRZEDPREMIEROWO: Zapomnij o mnie | K.N. Haner

Marshall wyprowadza się do Nowego Jorku, chcąc rozpocząć nowe życie i zostawić przeszłość za sobą. Liczy na to, że zamknie etap mroku i rozpocznie nowy, pełen światła. Pozornie mu się udaje, znajduje pracę, a nawet mieszkanie z dwójką współlokatorów. Szansę na to przekreśla znajomość z piękną lokatorką, Sarą, która uwodzi go od samego początku. Bo jak się okazuje, jej życie to koszmar, a dziewczyna prowadzi grę pełną kłamstw. Im więcej Shall odkrywa, tym bardziej prawdopodobne, że jego demony również się przebudzą.

Czy Marshall zdoła zapomnieć o Sarze nim ta ściągnie go na dno? Jaką rolę w jego życiu odegra Emily, dziewczyna, którą przypadkowo uratował?

"Sara była typem kobiety, od którego każdy facet powinien trzymać się z daleka, a jednocześnie potrzebowała kogoś, kto by ją uratował. Łudziłem się, że tym kimś mogłem być ja."

Zapomnij o mnie jest pierwszą książką z gatunku New Adult od K.N. Haner, więc byłam jej oczywiście bardzo ciekawa. Po świetnych romansach od tej autorki postawiłam poprzeczkę wysoko i chyba dlatego się trochę rozczarowałam. Mam mieszane uczucia, co do tej książki, ponieważ została napisana lepiej niż poprzednie pod względem warsztatu pisarskiego, ale była również o wiele mniej autentyczna i bardziej irytująca pod wieloma względami. Myślę, że spodobałaby mi się bardziej, gdybym przeczytała ją kilka lat wstecz, zanim miałam do czynienia z książkami poruszającymi podobne problemy w bardziej przekonujący sposób. W tej pozycji autorka zarzuciła ich na bohaterów tak wiele, że dziwiłam się, jak zdołała pomieścić to wszystko na kartkach. Do tego stworzyła całkowicie zbędny trójkąt miłosny.

Shall nie jest grzecznym chłopcem, ma mroczną przeszłość i widzimy jego próby zbudowania nowego życia. Jego przemyślenia, rozterki, pytania retoryczne zajmują większość książki, a to sprawia, że odebrałam go jako dość miękkiego i wrażliwego, w przeciwieństwie do tego, co próbował nam sam wmówić. Nie wzbudził we mnie żadnych konkretnych uczuć. Z kolei Sarę, gdybym tylko mogła, wymazałanym z kart tej książki. Owszem, współczułam jej, to ona musiała przechodzić rzeczy, których nie byłam sobie w stanie nawet wyobrazić - autorka jak zwykle zaszokowała czytelnika - ale była postacią całkowicie antypatyczną, i nawet moja empatia nie wystarczyła, by ją polubić. Była samolubna, lekkomyślna, dwulicowa i w dodatku ogromnie denerwująca. Jej zachowanie przywodziło mi na myśl trzynastolatkę i naprawdę nie wiem, co Marshall w niej widział. Ich relacja była czysto cielesna, a to sprawiało, że ich "miłość" wydała mi się mocno naciągana. 

Emily jest postacią, którą nie została nawet wspomniana na okładce, a to jedyna bohaterka w całej książce, do której zapałałam sympatią. Odniosłam wrażenie, że została nieco zidealizowana, dla kontrastu z Sarą, ale nie przeszkadzało mi to. Od momentu jej pojawienia w historii, przestałam się nudzić i wreszcie zaczęłam cieszyć się lekturą. Jednocześnie współczułam jej zakochania się w kimś takim jak Shall. Bez obrazy, ale zasługiwała na kogoś, kto pokocha ją z całego serca i nie będzie oszukiwał. 

To nic nowego, że autorka tworzy książki, które szokują, i z tą nie było inaczej, choć zdołałam się domyślić wielu elementów. Pojawia się tutaj wątek uzależnień, agresji, śmierci, straty, toksycznych związków i zniewolenia. To tylko niewielki fragment tego, co pisarka nam przyszykowała. Podobało mi się, jak rozegrała akcję, poza kilkoma nieracjonalnymi decyzjami bohaterów. Wciąż nie brakowało jej pazura, emocji, dramatów i uniesień, ale myślę, że ten błędny trójkąt zdominował fabułę. A będąc po lekturze wszystkich książek od cudownej Haner, mogę śmiało stwierdzić, że jej męscy bohaterowie po prostu nie potrafią być wierni!

Wbrew pozorom, to jednak nie tylko historia o miłości, ale przede wszystkim o walce o siebie, lepsze jutro, o nadzieję, o smutku, strachu i pielęgnowaniu złości, samotności, bezradności. Bohaterowie muszą nauczyć się walczyć o samych siebie oraz siebie nawzajem, akceptować przeszłość i ruszać dalej, widząc światełko w przyszłości, która się przed nimi rozciąga. To historia o tym, że nie da się komuś pomóc, jeśli ta osoba nie chce przyjąć pomocne dłoni, o rozdartym sercu, nauce kochania i trwania. O drugich szansach, a nawet trzecich, i przeznaczeniu, które zawsze cię odnajdzie. Zapomnij o mnie jest wzruszającą opowieścią, z interesującymi bohaterami drugoplanowymi i podobała mi się mimo kilku niedociągnięć. Pojawiło się nieco błędów językowych, ale widzę ogromny progres autorki w jej twórczości, a ta książka jest o wiele dojrzalsza i głębsza niż pozostałe pozycje. Jak zawsze jednak, obstaję przy swoim, że nic nie przebije Morfika! 

"Zawsze patrz w gwiazdy, one znają właściwą drogę."

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Dearest Clementine | Lex Martin

sierpnia 08, 2018

Dearest Clementine | Lex Martin

Clementine jest autorką książki, która niespodziewanie staje się bestsellerem, dzięki prawdzie w niej zawartej. Dziewczyna opisała w niej cały swój ból, gniew i samotność po zdradzie chłopaka i braku oparcia w rodzicach. Teraz szuka inspiracji do nowej powieści i przypadkiem poznaje Gavina, który jest opiekunem akademika i dziennikarzem w gazecie studenckiej. Chłopak stawia sobie za cel zbliżenie się do niej. Niespodziewanie jednak ginie studentka, a w między czasie na uniwersytet powraca wykładowca, który przed laty napadł Clementine.

"Są takie chwile w życiu, kiedy masz wrażenie, że jakieś siły nacisnęły pauzę i możesz przed sobą zobaczyć swoją przyszłość jak nieskończoną drogę ciągnącą się aż po horyzont."

Do sięgnięcia po Dearest Clementine zachęciła mnie piękna okładka i intrygujący opis, a kiedy skończyłam książkę i przeczytałam podziękowania, nie mogłam uwierzyć, że to dopiero debiut tej autorki. Została napisana tak dobrze i przemyślanie, była niezwykle wciągająca, emocjonująca i dogłębna, że gdy dotarłam na ostatnią stronę, miałam ochotę zacząć czytać od nowa. Choć na początku miałam problemy ze skupieniem i bałam się, iż mi się nie spodoba, książkę odłożyłam na półkę z poczuciem, że zajmie ogromne miejsce w moim sercu, bo jest dla mnie wyjątkowa ze względu na poruszone w niej motywy.

Ja i tytułowa Clementine mamy ze sobą trochę wspólnego, więc czułam z nią silną więź; jej myśli i uczucia chwilami były jak moje własne i myślę, że dzięki temu odnalazłam w tej książce część siebie. Choć nie doznałam w życiu takich dramatów jak ona, była mi bliska ze względu na podobne plany, marzenia i podejście do życia. Mimo wszystkich nieporozumień i tragedii, które ją dotknęły, pozostawała silna na swój sposób i zdecydowana, twardo stąpała po ziemi, przy czym nie irytowała przesadnym uparciem. Nie dawała sobie w kaszę dmuchać i nie była naiwna, co bardzo mi się podobało. Psychika tej bohaterki została mocno zgłębiona i wyraźnie zarysowana, co powinno spodobać się bardziej wymagającym czytelnikom. Gavina z kolei dopisuję do listy moich mężów książkowych. Co prawda nie przebija dotychczasowych, którzy się tam pojawili, ale zasługuje by tam trafić. Ma w sobie nieodparty urok i nie potrafiłam się na niego długo gniewać. Był słodki, wyrozumiały i pewny siebie, ale nie w arogancki sposób. Biła od niego pozytywna energia i mimo wszelkich wątpliwości, jakie autorka próbowała we mnie wzbudzić, czułam, że chłopak jest bezpieczną przystanią.

Ta książka jest, moim zdaniem, niezwykła pod wieloma względami. Motyw pisarski (który uwielbiam), a także wydarzenia mające miejsce w przeszłości Clementine są rozbudowane i stale obecne w fabule, nie są tylko wspominkami o celach informacyjnych. Mamy też do czynienia z całą feerią postaci drugoplanowych, które pojawiają się od początku do końca i nie ma takiego charakteru, który zostałby porzucony w którymś momencie i zapomniany. Każdy z nich jest ważny w historii i dostaje swoje rozwiązanie, a razem tworzą spójną całość. Jestem pewna, że zapałacie do nich sympatią tak wielką jak ja. Podsumowując Dearest Clementine to warte przeczytania new adult z wątkiem kryminalnym w tle. Jestem pewna, że sięgając po nią, nie pożałujecie! 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »

Kocham tylko tak | Kate Sterritt

sierpnia 07, 2018

Kocham tylko tak | Kate Sterritt

Emerson nie miała łatwego życia. Siłę dawała jej sztuka i Mereki, który był był jej jedynym przyjacielem, obrońcą i w końcu pierwszą miłością. Łączyła ich więź, której nic nie było w stanie zerwać. Aż do pewnego dnia, gdy wydarzyło się coś, co na zawsze zmieniło życie Emerson Hart.

Kilka lat później, jako dorosła kobieta, porzuca dziecięce marzenia i mierzy się z szarą rzeczywistością. Dopóki nie poznaje Josha, który jest nią zauroczony od pierwszego spotkania. Mężczyzna prowadzi terapię sztuką i może pomóc jej na nowo odnaleźć pragnienie stania się artystką, a i być może uleczyć jej serce. Nie wie tylko, że w jej życiu wciąż jest ktoś jeszcze.

Cy zraniona dziewczyna pozwoli odejść swojej pierwszej miłości, by zrobić miejsce na nową?

"Są ludzie, którzy przez chwilę lub przez całe życie starają się podciąć ci skrzydła, podczas gdy inni pomagają ci w nauce latania. "

Kocham tylko tak jest trudną książką, poruszającą ważne problemy i bardzo smutną. Wywołuje uczucie bezradności, przygnębia aż do łez, ale wciąż mimo to daje nadzieję. Opowiadanie jako takie pozostawiło  mnie zasmuconą, ale w dobry sposób. Nie sądziłam, że moje złamane serce będzie mogło zostać naprawione. To moja pierwsza książka tej autorki, ale wiem, że zapewne nie ostatnia, choć mam co do niej mieszane uczucia. Podczas czytania czułam tak wiele emocji, wzruszyłam się wiele razy nim w ogóle dotarłam do setnej strony, ale miałam problem z całkowitym wciągnięciem się. Były chwile, kiedy się po prostu nudziłam wynużeniami bohaterki. Z drugiej strony, opowiedziana historia pokazuje nam, jak głęboko miłość może połączyć dwie dusze. Miłość, którą czytelnik czuje głęboko w swoich kościach.

Książka skupia się na Emerson i śledzi dwie części jej życia: przeszłość i teraźniejszość, ujawniając, co ból może zrobić z osobą. Naprawdę trudno jest coś napisać bez zdradzania niespodzianek w fabule. Mereki to pierwsza dobra dusza w życiu młodej Em. Ich niewinność, czułość i nieśmiertelna przyjaźń stopiły moje serce. Emerson poznajemy jako silną bohaterką, która wie, jak się bronić, ale co ważniejsze, jest obrońcą. Bez względu na to, że nie była chroniona przez tych, których powinna, jej spojrzenie na życie okazało się dość ambitne dla tak młodej dziewczyny. Ki był jej światełkiem w tunelu, zachęcał do sztuki, pragnął lepszego życia dla nich obojga i tak stał się dla niej wszystkim. Ona z kolei uwielbiała ziemię, na której stąpał. Odniosłam wrażenie, że postać chłopaka była nieco wyidealizowana, ale idealnie wpasowała się w lata dorastania.

Gdy Josh pojawia się w życiu Emerson, wprowadza dziesięciokrotne zamieszanie. Nie potrafię wyrazić słowami, w jak ogromny sposób zapałałam do niego sympatią i podziwem. Mam na myśli jego bezinteresowne współczucie, które jest nieporównywalne, jego sztukę, umiejętność czytania Emerson. Od początku widać, że zwróciła mu w głowie i szczerze mu współczułam, bo dziewczyna, którą sobie wybrał, nie potrafiła otworzyć przed nim swojego serca tak jakby tego chciał. Ona sama przechodzi ogromną przemianę na przestrzeni historii.

To emocjonująca książka o sztuce, życiu, stracie, kłamstwach, złamanym sercu, w ogóle o psychice człowieka i wreszcie o miłości. Dobrze napisana, obecne są żywe sceny opisowe i realistyczne dialogi oraz sporo wewnętrznych przemyśleń głównej bohaterki. Mereki jest postacią, która w naturalny sposób zdobywa serce czytelnika, a Josh dosłownie oczarowuje serce i umysł. Jeśli oczekujecie trójkąta miłosnego, to muszę uprzedzić, że w książce nie do końca wszystko jest takim, jak się zapowiada. Zostaniecie zaskoczeni. Polecam przeczytać, jeśli szukacie książki, która ciężko osiądzie na waszym sercu.

"Zdaję sobie sprawę z tego, że poszłabym za nim dokądkolwiek, bo sprawia, że czuję się bezpieczna, a to nie zdarzyło mi się już od bardzo dawna."

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Read more »