Sun Reads: Wydawnictwo Znak

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Znak. Pokaż wszystkie posty

stycznia 07, 2021

Inward. Podróż w głąb siebie | Yung Pueblo

Odkąd tylko pamiętam, uwielbiałam czytać myśli innych ludzi; prozę zawierającą przemyślenia, poezję. Zawsze było to dla mnie absolutnie zdumiewające, że ktoś inny, żyjący być może tysiące kilometrów ode mnie, lata starszy lub młodszy, wychowujący się w zupełnie innym społeczeństwie, jest zdolny by ułożyć w słowa moje własne myśli, kiedy zdarza się, że ja czasami marnuje mnóstwo czasu na to, jak odpowiednio je wyrazić.

To dość interesujące, że czasami nasze umysły dochodzą do podobnych wniosków i za pomocą tych słów, jesteśmy w stanie się porozumieć. My czytelnicy często utożsamiamy się z autorami lub/bądź ich pracami, gdy szczególnie przemawiają do naszego serca.

"Inward. Podróż w głąb siebie" była dla mnie właśnie taką książką. Jak sama nazwa wskazuje jest podróżą, podczas której poszukujemy samych siebie, ponieważ znajomość siebie, naszych potrzeb i słabości jest pierwszym krokiem do samoakceptacji, a raz gdy czujemy się dobrze sami z sobą, jest nam łatwiej otworzyć się na innych ludzi. Gdy my jesteśmy szczęśliwi, ludzie wokół nas również są szczęśliwsi.

Zrozumienie siebie i proces leczenia duszy są potrzebne nam do tego byśmy stali się swoją własną siłą, byśmy żyli, a nie tylko istnieli. Wiersze w tomiku "Inward" poruszają tę właśnie kwestię, przedstawiając kolejno trzy etapy: oddalenie, zespolenie, intermedium, miłość do siebie i zrozumienie.

Czytając, zgadzałam się z myślami autora, czasami utożsamiałam. Jak każdy, jestem tylko człowiekiem i mam wiele obaw i niedoskonałości, ale wierzę, że mogę się doskonalić i nie poprzestawać tylko na negatywnych cechach, czy pozwalać moim lękom, fobiom i depresji kontrolować mnie. Nie jest to łatwe oczywiście, szczególnie, gdy te czynniki wpływają na nasze codzienne życie. Niemniej jednak, tomik jest pełen podnoszących na duchu wierszy, uświadamiających czytelnikowi jego wartość. Mi przypomniał, że jestem kwiatem, i choć delikatnym, deszcz czasami musi padać bym mogła dojrzeć.

Poezja w "Inward" jest prosta, lecz piękna, gdyż bliska sercu człowieka, szczególnie takiego, który zmaga się z pokochaniem samego siebie. Stanowi dosłowną "podróż w głąb siebie" bo z każdą stroną moja głowa wypełniała się przemyśleniami. Czytanie jest tym bardziej interesujące, że obok polskiego tłumaczenia, obecne są te wiersze również w języku angielskim, dzięki czemu poznajemy bezpośrednio, co autor chciał przekazać - ja osobiście lubię taką formę najbardziej. Mogę polecić ten tomik bez wahania, myślę, że zawiera wiele prawd życiowych.

A Wy co czujecie wobec tej pozycji? Sięgnęlibyście po "Inward"?

Za egzemplarz serdecznie dziękuję Wydawnictwu Znak.

lipca 29, 2019

Chłopak, którego nie było | Elżbieta Rodzeń

Martyna całe życie była tą "gorszą". Gorszą córką, gorszą siostrą, wiecznie poniżana i znieważana przez rodzinę. Kiedy w młodym wieku ulega wypadkowi, poznaje Kubę, chłopca, który jej pomógł i którego od tamtej pory widziała tylko ona. Mimo iż wszyscy uważają ją za chorą, Martyna jest niemal pewna, iż Kuba jest prawdziwy, w końcu dorastał razem z nią... przynajmniej do momentu, gdy się rozstali i nie widzieli przez długie lata. Aż pewnego dnia ktoś interesuje się nadmorskim pensjonatem jej rodziców, w którym Martyna pracuje i wtedy spotyka Jasmes'a, który wygląda zupełnie jak Kuba. Mężczyzna widzi w niej potencjał i sprawia, że po raz pierwszy czuje się wyjątkowa.

"Z tysiąca niezwykłych powodów lubię słuchać bicia jego serca."

Jak już możecie się domyślić, "Chłopak, którego nie było" to romans z wątkiem paranormalnym. Zupełnie się go nie spodziewałam, gdy sięgałam po książkę, bo zwyczajnie nigdzie nie było takiej informacji. Nie było to pozytywne zaskoczenie, więc moim zdaniem taka zapowiedź powinna się pojawić. Wielokrotnie do niej podchodziłam i ją odkładałam, aż któregoś dnia usiadłam i się wciągnęłam. Choć początkowo przyjmowałam motyw z cynizmem, z czasem naprawdę zaciekawiła mnie ta historia. Autorka wprowadziła narrację w czasie teraźniejszym, przedstawiając nam Martynę oraz jej obecne życie, a także retrospekcje do czasów, w których Martyna po raz pierwszy spotkała Kubę, pozwalając nam zobaczyć, jak rozwijała się ta znajomość i choroba w oczach jej rodziców.

Jedno trzeba Martynie oddać. Jest silna i realistyczna Znosiła wszystkie te okropne docinki ze strony najbliższych, ich poniżenia i wykorzystywanie do pracy w rodzinnym pensjonacie. Rodzice traktują ją jak dziecko, podcinają jej skrzydła, wmawiają, że jest gorsza i wciąż porównują do starszej siostry. Brak im jakiejkolwiek wrażliwości, za to posiadają wielkie oczekiwania. Podczas, gdy to ona wykonuje ciężką pracę i zna najlepiej rodzinny pensjonat, ma również smykałkę do wystroju wnętrz oraz inne poboczne talenty, ze względu na "problemy psychiczne" próbują ją trzymać z dala od reszty świata i spełniania własnych marzeń. Od pierwszych stron możemy obserwować, jak rodzina próbuje zaniżyć jej poczucie wartości i jak pełna nadziei i pasji, mimo uległości pozostaje bohaterka.

Wbrew pozorom nie jest to tylko magiczna obyczajówka. Książka jest pełna niedomówień i tajemnic. Tak naprawdę do końca autorka zachowuje pewien element zaskoczenia. Możemy również obserwować proces, jakim jest dojrzewanie Martyny, to jak odzyskuje wiarę w siebie przy pomocy James'a i znajduje szczęście oraz wewnętrzną siłę, by się im przeciwstawić oraz stanąć twardo na ziemi. To niezwykła, przepiękna historia miłosna o dwóch splecionych ze sobą duszach, którym przeznaczone było być ze sobą. O miłości, która jest bezinteresowna, cierpliwa i przezwycięża wszelkie przeciwności losu. Niejednokrotnie serce ścisnęło mi się ze wzruszenia lub zachwytu. Historia, mimo swoich paranormalnych wątków, jest bardzo życiowa, smutna, ale i pełna szczęścia, bardzo dobrze napisana i wciągająca. Niemal nie jestem sobie w stanie wyobrazić, że pierwsze strony szły mi tak ciężko. Zdecydowanie ją polecam i nie żałuję czasu, który jej poświęciłam. Elżbieta Rodzeń jest jedną z pisarek, które udowadniają, że polskie autorki również mogą tworzyć świetne książki! Na mojej półce już czeka inna jej pozycja "Przyciąganie".

"Resztę mojego kredytu spłacę tym, że będę cię kochał tak mocno, jak tylko się da."

Za egzemplarz recenzencki bardzo dziękuję wydawnictwu Znak.

czerwca 24, 2018

Cała ja | Augusta Docher

Premiera: 21.05.18
Ilość stron: 380
Wydawnictwo: OMG books

Po tym, jak serce Mileny zostaje złamane po raz pierwszy, siedemnastolatka odnajduje ukojenie w ramionach Jacka, starszego przyjaciela jej rodziny. Mężczyzna jest dojrzały i wydaje się, że może jej dać wszystko, czego nie mogła dostać od swojego byłego chłopaka. Rozpoczyna potajemny romans, ale mimo to wydaje się, iż jej życie nareszcie zaczyna się układać... Dopóki nie poznaje szokującej prawdy o miłości swojego życia. Milena będzie musiała przejść przyspieszony kurs dorastania.

Paula próbuje zrozumieć, kim jest i odnaleźć prawdziwą siebie. Po tragedii, jaka jej się przydarzyła zamieszkuje w samotnym domu w małym miasteczku. Tam poznaje Pawła, a właściwie Paul'a, który mimo wszystkich barier, które wniosła wokół siebie, próbuje się przez nie przebić. Dziewczyna jeszcze nie wie, że będzie musiała na nowo nauczyć się ufać i kochać, oraz że chłopak będzie w stanie zrozumieć ją lepiej niż ktokolwiek.

Co łączy obie dziewczyny? A przede wszystkim, czy uda im się zamknąć stare sprawy i spojrzeć w przyszłość z nadzieją?

maja 09, 2018

arkusz poetycki | Billie Sparrow

Premiera: 16.04.18
Ilość stron: 240
Wydawnictwo: Znak (Flow Books)

Poezja ostatnimi czasy stała się bardzo popularna. Pewnie każdy z Was słyszał o takiej pozycji jak np. Mleko i miód, która zrobiła furorę na bookstagramach. Każdy fan gatunku, łącznie ze mną, się nad nią zachwycał, ale jak to się mówi: "cudze chwalicie, swego nie znacie". Wcześniej taki pseudonim jak Billie Sparrow nic mi nie mówił, ale teraz wiem, że zawsze będzie mi się rzucał w oczy. Arkusz poetycki Weroniki Szymańskiej, określanej głosem młodego pokolenia - tak przy okazji bardzo trafnie - zrobił na mnie ogromne wrażenie i pochłonął mnie na cały dzień. Cały dzień, który spędziłam bez telefonu, internetu i komputera czy telewizji. Tylko papierowa książka, herbata i ja. Brzmi dobrze? Znajomo? Jak najbardziej, i tak jest najlepiej!

stycznia 15, 2018

MOON JOURNAL | Sandra Sitron

Premiera: 10.01.18
Ilość stron:
Wydawnictwo: Znak (Między Słowami)

W codziennym biegu przez życie rzadko znajdujemy chwilę dla siebie na prawdziwy relaks lub odpoczynek. Zdecydowanie też przekładamy wszystko na jutro i wciąż powtarzamy, że nie mamy czasu, chęci, bądź czegokolwiek nam brakuje, co sprawia, że dzień nie zawsze kończy się tak jak sobie to w głowie zaplanowaliśmy. Często znajdujemy na coś wymówki, a gdy pojawia się nowy obiekt zainteresowania, nie mamy perspektywy, by cokolwiek zacząć. Możemy sobie wmawiać, że praca i dom wymagają nieustannego poświęcenia, a do tego pochłaniają czas, którego i tak nam zawsze brakuje.

Takie wnioski i nie tylko, wyciągnęłam po przeczytaniu Moon Journal. To już druga pozycja związana w jakiś sposób z astrologią, którą prezentuję na moim blogu. Na ogól tego typu poradniki wydają się raczej bajerą którą fajnie poczytać, ale niekoniecznie kupić. Rzadko kto z nas wierzy w oddziaływania Słońca czy Księżyca na nas, ani w horoskopy, w których nasze znaki zodiaku odgrywają główną rolę. Ta książka to jednak jedyna taka pozycja, którą czuję, że dobrze jest mieć ją na swojej półce i na pewno skorzystam z jej rad.

września 27, 2017

PREMIEROWO: Najlepszy powód, by żyć | Augusta Docher

Dominika budzi się w szpitalu kilka dni po wypadku, do którego przyczynił się jej ukochany ojciec. Wcale tego nie chciał i ona to wie, byli sobie bliżsi niż ktokolwiek na świecie. Teraz on jest w więzieniu, a ona załamana stanem swojego ciała nie tęskni życiem. Wszystkie wydarzenia odbijają się na niej nie tylko fizycznie, ale też psychicznie. Na jej drodze staje jednak młody lekarz, choć między nimi coś się zaczyna, jeszcze szybciej się kończy, gdy poznaje jego brata Marcela, czarną owcę. I choć wydaje się, że ma więcej powodów, by zniknąć niż żyć, a jej nie serce nie jest w stanie już nikogo pokochać, on sprawia, że zaczyna w to wątpić...

"Nie sposób skąpić kolejnych szans, gdy kogoś kochasz. I choć rozsądek podpowiada, że to głupie, że będziesz cierpieć, że znów spotka cie rozczarowanie, póki kogoś kochasz, twoje serce nie potrafi skapitulować."

Nie wiem, co napisać o tej książce. Wiem, że znajdą się niewymagający czytelnicy, którym się spodoba, ale dla mnie okazała się ona ogromnym rozczarowaniem. Pierwsze strony to były katusze, później akcja się trochę rozkręciła, a podobało mi się jedynie ostatnie sto stron. Zakończenie jest ciekawostką, bo zostało urwane w połowie i może zaskoczyć, bo sugeruje, że może być jakiś ciąg dalszy, ale nawet to jej nie ratuje.

Z początku narratorką jest tylko Dominika. Rozdziały dzielą się na "teraz" i "przedtem", czyli czas obecny i ten krótko po wypadku. Ten drugi zdecydowanie zmasakrował książkę. Nudy, nudy i jeszcze raz nudy. Sama bohaterka była irytująca i dziecinna. Z biegiem czasu odbija się na niej piętno wszystkich wydarzeń i z niedojrzałej dziewczyny przemienia się w zimną jak lód królową śniegu. To nieco poprawia jej stan i można ją nawet polubić. Z czasem pojawia się również narracja ze strony Marcela, którego myśli autorka opisuje w dziwny sposób, wplatając dziwne powiedzonka, które w zamiarze chyba miały być modne wśród młodzieży, niestety tylko utrudniały czytanie. "Sebixów" i innych Januszy tam nie brakowało. Nie mam pojęcia, skąd pomysł na taki język. Choć książka napisana jest lekko, to muszę przyznać, że chwilami nawet infantylnie.

Mimo wielu minusów w postaci języka, bohaterów i tematów, którym autorka nie do końca podołała, to jednak należy wspomnieć, że jest poruszona trudna tematyka. Bohaterka zmaga się objawami depresyjnymi, ma też traumę po wypadku, która wypaliła na niej widoczne blizny - dosłownie. Nie brakuje problemów rodzinnych, dorastania, zaufania oraz innych, które często poruszane są w literaturze młodzieżowej.

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, podobno jednak inne jej książki oceniane są bardzo dobrze. Może tą pozycją nie trafiła w gatunek. Choć historia mnie nie przekonuje i jest trochę naciągana, to jednak nie żałuję, że ją przeczytałam. Styl pisarki, co prawda, znacznie mi to utrudniał, ale jestem pewna, że początkującym czytelnikom się ona spodoba. Mnie podobał mi się jeden wątek, a mianowicie relacja między Dominiką, a jej tatą, która była piękna i przetrwała wszystkie dobre i złe chwile. Jest to raczej smutna opowieść, która nie wywołała we mnie zbyt wielu emocji, ale widać w niej gołym okiem nadzieję na lepsze jutro. Może was skłonić do refleksji, co byście zrobili na miejscu głównej bohaterki?

Wydawnictwu należą się gratulacje za stworzenie pięknej okładki, która skłania do zakupienia książki, więc jeśli się nie zniechęciliście i czujecie, że opis książki do Was przemawia, to już od dzisiaj można ją dostać w księgarniach internetowych i stacjonarnych.

"Ludzie niepotrzebnie boją się śmierci. Jeśli Bóg istnieje, pójdziemy do nieba, chyba że byliśmy naprawdę wstrętni i źli, wtedy do piekła, ale przecież jest czyściec! A jeśli Bóg nie istnieje, to jeszcze lepiej. Po prostu nas nie ma, a jak nas nie ma, to nie wiemy, że kiedyś byliśmy. Czyż to nie piękne? Zawsze jest jakieś dobre wyjście."

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Znak.

Strony